بررسی اثربخشی کتامین بر روی میالژی ،سردرد و آژیتاسیون بعد از درمان با تشنج الکتریکی در بیماران مبتلا به افسردگی اساسی

این مطالعه تصادفی ،دو سویه کور،دارای گروه کنترل با دارونما،و در یکمرکز (بیمارستان قدس سنندج انجام میشود. ویژگیهای وروداشامل: داشتن افسردگی ماژور براساس ويژگيهاي DSM 4، وضعیت فیزیکی منطبق با کلاس 1 و یا 2 بیهوشی ،توانائی و ظرفیت جهت پرکردن برگه رضایت آگاهانه بوده و ویژگیهای خروج عبارت از تاریخچه بیماریهای سیستمیک اساسي،سابقه بیماریهای نروماسکولار ،سابقه میالژی میباشند. حجم نمونه این مطالعه 50 نفر بوده و بیماران به دو گروه کتامین (مداخله) و سالین نرمال (کنترل) تقسیم میشوند. به هر بیمار در طی دوره درمانی دو بار یعنی در جلسه دوم و سوم بصورت متقاطع شوک داده میشودد در گروه مداخله کتامین mg 30 و در گروه کنترل 2 میلی لیتر سالین نرمال در زمان صفر تزریق می گردد.یک دقیقه بعد از تزریق کتامین یا سالین به کلیه بیماران 0.5mgآتروپین داخل وریدی تزریق وبعد از 30 ثانیه بیهوشی توسط پروپوفل 1Mg/Kg وریدی القأ و شلی عضلانی توسط ساکسینل کولین0.5_Mg/Kg)) انجام میشود و در صورت نیاز دوزهای مکمل پروپوفل تزریق میشود. بعد از شل شدن کامل تحریک الکتریکی برای ایجاد تشنج(بر اساس میزان انرژی مصرفی در اولین تشنج) انجام میشود طول مدت تشنج حرکتی ،دوز انرژی مصرفی برای القأ تشنج ،فشار خون و تعداد ضربان قلب در سه زمان (قبل از تزریق داروها ، بعد از القأ بیهوشی وبعد از اتمام تشنج ) ،میزان میالژی( در زمانهای 6 ؛ 12؛ 24 و 48 ساعت بعد از شوک) ، وقوع یا عدم وقوع سردرد بعد از شوک و بیقراری در طی 24 ساعت بعد از شوک بررسی و ثبت میشوند

دانشگاه علوم پزشكي كردستان