بررسی مقایسه ای تاثیر فشار مثبت مداوم راه هوایی و فشار صفر راه هوایی حین پمپ قلبی ریوی بر هواگیری پس از اعمال جراحی قلب باز در مبتلایان به بیماری های روماتیسمال دریچه های قلب.

هدف مطالعه: تعیین تاثیر فشار مثبت راه هوایی در حین پمپ قلبی ریوی بر روند هواگیری بعد از اعمال جراحی قلب باز. معیار های ورود به مطالعه: بیماران کاندید عمل جراحی دریچه آئورت و/یا میترال و/یا تریکوسپید؛ کسر جهشی بیشتر از 40%؛ عدم جراحی قبلی قلب؛ عدم وجود سابقه دسفاژی، اودینوفاژی و عمل جراحی مری. معیارهای خروج از مطالعه: نیاز به بالون داخل آئورت هنگام جدا شدن از پمپ قلبی ریوی. جمعیت مورد مطالعه: بیماران مبتلا به بیماری های روماتیسمال دریچه ای قلب که کاندید عمل جراحی تعویض دریچه های قلب شده اند. حجم نمونه: 40 نفر. مداخله مورد مطالعه و پیامدهای اولیه: این مطالعه بالینی تصادفی، آینده نگر و دوسوکور در سال 1391 بر روی 40 بیمار انجام گرفت. درگروه کنترل در حین پمپ قلبی ریوی ونتیلاتور خاموش شد و دریچه تنظیم فشار ونتیلاتور در وضعیت spont قرار داده شد. در گروه آزمون پس از خاموش کردن ونتیلاتور در حین پمپ قلبی ریوی، جریان اکسیژن به میزان 0.5 لیتر در دقیقه بر قرار شد و دریچه تنظیم فشار ونتیلاتور در وضعیت Man قرار داده شد. در زمان جدا شدن از پمپ قلبی ریوی با استفاده از اکوکاردیوگرافی از طریق مری، بیماران از نظر وجود و میزان حباب های هوا در دهلیز چپ مورد بررسی قرار گرفتند.

منبع دولتی (دانشگاه علوم پزشکی اصفهان)