مقایسه روش تهویه مداوم ریه ها با حجم دقیقه ای کم ‏در مقابل عدم تهویه ریه ها حین پمپ ‎در اکسیژنا ‏سیون و زمان خروج لوله تراشه بیماران تحت عمل ‏جراحي بای پس کرونری

هدف:مقایسه روش تهویه مداوم ریه ها با حجم دقیقه ای کم ‏در مقابل ‏عدم تهویه ریه ها حین پمپ ‏‎در اکسیژنا ‏سیون و زمان خروج لوله ‏تراشه بیماران تحت عمل ‏جراحي بای پس کرونری.‏ طراحی: تصادفی، یکسویه کور (محققان بی اطلاع بودند)، حجم نمونه 30 ‏نفر.‏ معیارهای عمده ورود به مطالعه: ‏ بیماران زن ومردالکتیو کاندید عمل جراحی بای پس کرونری تحت پمپ ‏قلب ریوی، سن بین ‏‎40‎‏ تا 75 سال، شاخص توده بدنی کمتر از 30‏ معیارهای عمده خروج از مطالعه: بیماری زمینه ای ریوی، سابقه دیابت، وجود فشار خون پولموناری، ‏وجود دیاستولیک دیسفانکشن گرید 2 وبالاتر ‏ ‏کسر تخلیه ای کمتر از 30 درصد، مدت زمان پمپ بیشتر از 2 ساعت، بیمارانی که ‏حین عمل دچار فیبریلاسیون بطنی طولانی وماسازقلبی طولانی می ‏شوند و سایر عللی که موجب طولانی شدن تهویه می شوند.‏ گروه مداخله: گروه مداخله: بیماران با تهویه با حجم دقیقه ‏ای کم ‏تهویه مداوم ریه ها با حجم جاری 4 میلی لیتر بر کیلوگرم و ‏ ‏تعداد تنفس 12 تا در دقیقه در ‏حین پمپ بایپس قلبی ریوی قرار می ‏گیرند. گروه کنترل: بیماران فاقد تهویه، پس از انکه بیمار به پمپ ‏بایپس قلبی ریوی متصل گردید تهویه ‏واکسیژن بیمار قطع شده و ‏اکسیژناسیون خون بیمار از طریق پمپ ‏بایپس (‏CPB‏) صورت می گیرد. ‏ نام پیامد متغیر اولیه: فشار اکسیژن در خون شریانی و فشار ‏فراکشنال اکسیژن، گروه قبل از القا و پس از لوله گذاری تراشه و ‏قبل از شروع پمپ ‏و در حین پمپ و پس از خروج از پمپ در انتهای ‏عمل، توسط آزمایش خون شریانی. ‏

معاونت پژوهشی دانشگاه علوم پزشکی مشهد