نقش کلوتریمازول در پیشگیری از عود اتومایکوزیس

هدف از بررسی اثر بخشی کلوتریمازول در جلوگیری از عود اتومایکوزیس می باشد. در این مطالعه بیماران مبتلا به اتومایکوزیس در دو گروه مورد (با تجویز کلوتریمازول) و کنترل (بدون تجویز کلوتریمازول) جمعاً به تعداد حداقل 300 نفر مورد بررسی قرار خواهند گرفت. در این مطالعه کلیه بیماران مشکوک به اتومایکوزیس مراجعه کننده به درمانگاه گوش، حلق و بینی بیمارستان آیت الله روحانی بابل (تک مرکزی) وارد مطالعه می گردند. عدم وجود عفونت قارچی و پرفوریشن سبب خروج از مطالعه می گردد . ترشحات با استفاده از اسپکولوم استریل مخصوص گوش برداشته شده بخشی از آن جهت آزمایش مستقیم و قسمت دیگر نیز روی پلیت حاوی محیط کشت داده می شوند. در صورت مثبت بودن نتیجه آزمایش مستقیم از نظر قارچی، بیمار به عنوان فرد مبتلا به اتومایکوزیس (معیار ورود) در نظر گرفته می شود. این افراد به صورت تصادفی (پاکت های در بسته) در دو گروه مورد و کنترل قرار خواهند گرفت. در گروه مورد پس از درمان اولیه (طوری که علائم بیماری از بین رفته باشد-به مدت حداکثر 2هفته) بلافاصله وارد مرحله ی پیشگیری خواهد شد و برای این منظور محلول کلوتریمازول 1%ساخت شرکت داروسازی پارس دارو به مدت 1ماه و 3بار در هفته روزی3-2 قطره استفاده خواهد شد. بیماران گروه کنترل پس ازدرمان از هیچ گونه دارویی جهت پیشگیری از عود اتومایکوزیس استفاده نخواهند کرد. میزان عود اتومایکوزیس پس از سه ماه با معاینه مجدد بالینی و آزمایشگاهی مشخص خواهد شد.

دانشگاه علوم پزشکی بابل