مقایسه تاثیر ساکشن لوله تراشه به روش باز و بسته بر شاخصهای همودینامیک، اشباع اکسیژن شریانی و درد در بیماران بعد از عمل جراحی بای پس عروق کرونر تحت تهویه مکانیکی.

هدف از این مطالعه مقایسه تاثیر ساکشن لوله تراشه به دو روش باز و بسته بر شاخصهای همودینامیک، اکسیژن اشباع خون شریانی و درد می باشد. طراحی:150 بیمار بعد از جراحی قلب باز عروق کرونرکه تحت تهویه مکانیکی قرار داشته و نیاز به ساکشن لوله تراشه پیدا می کنند، طبق جدول اعداد تصادفی به دو گروه ساکشن باز (n=75) و بسته (n=75) تخصیص داده می شوند فشار متوسط شریانی ، ضربان قلب و اکسیژن اشباع خون محیطی پایه اندازه گیری میشود بعد از دادن اکسیژن 100% به مدت یک دقیقه بیماران با یکی از دوروش برای 15 ثانیه ساکشن میشوند و سپس اکسیژن 100% به مدت یک دقیقه بعد از ساکشن داده می شود شدت درد توسط معیار CPOT در حین ساکشن اندازه گیری میشود فشار متوسط شریانی ، ضربان قلب و اکسیژن اشباع خون محیطی بلافاصله پس از ساکشن و سپس هر یک دقیقه تا 5 دقیقه اندازه گیری میگردد. این مطالعه از نوع کارآزمایی بالینی، یکسویه کور و تصادفی می باشد. معیارهای ورود: بیماران بدون پاتوفیزیولوژی ریوی اولیه; سن بالای 18 سال; فقدان دیس ریتمی موجود قلبی; ثبات همو دینامیک; فقدان هیپر تانسیون اینتراکرانیال; PEEP < 10 cmH2O PF ratio > 200; وجود آرام بخشی مناسب ( RASS = 0 , -1 ); Fio2<60% شرایط عمده خروج از مطالعه : بروز هرگونه عارضه جدیی و خطرناک حین مطالعه که ضرورت انجام مداخلات را غیر ممکن نموده و یا متغیرهای وابسته را تحت تاثیر قرار دهد. مداخلات: در یک گروه ساکشن بسته و در گروه دیگر ساکشن باز انجام می شود. متغیرهای پیامد اصلی: اندازه گیری شدت درد توسط معیار CPOT حین ساکشن کردن و مقایسه آن در دو گروه.

معاونت پژوهشی دانشگاه علوم پزشکی گناباد