تعیین تاثیر کارودیلول در جلوگیری از کاردیومیوپاتی ایجاد شده با آنتراسیکلین در بیماران کانسری تحت کموتراپی در مقایسه با گروه شاهد

ا ین مطالعه از نوع Sequential single blind randomized trial می باشد که بر روی بیماران مبتلا به کانسر بزرگسال 70-18 سال تازه تشخیص داده شده که کاندید درمان با آنتراسیکلین ها هستند، انجام میشود. فرم رضایتنامه کتبی از همه بیماران گرفته میشود.قبل از شروع کموتراپی تمام بیماران با دستگاه Vivid S5 تحت اکوکاردیوگرافی قرار میگیرند و تصاویر برای آنالیز Off-line بعدی ذخیره میگردند. دیامتر انتهای دیاستول و انتهای سیستول و LVEF با متد Simpson محاسبه میگردند. بررسی فانکشن دیاستولیک با بررسی Mitral inflow با پالس داپلر (موجE، A، نسبتE/A ،زمان deceleration موج E)، فلوی وریدهای پولمونر و Doppler tissue آنولوس میترال انجام می شود و نسبت E/é برای تعیین فشارهای پرشدگی محاسبه میگردد. بیماران بطور راندوم در گروه کنترل (عدم دریافت کارودیلول ) و گروه مداخله (دریافت کارودیلول ) قرار میگیرند.دوگروه ازنظرسن˛جنس وسایر متغیرها مشابه میباشند. در گروه مداخله کارودیلول حداقل 24 ساعت قبل از اولین سیکل کموتراپی شروع شده و تا انتهای مطالعه ادامه داده می شود. دوز اولیه 3.125 mg دوبار در روز می باشد (در بیماران با فشار سیستولیک بالاتر از90-100 mmHg) و بتدریج درعرض یک هفته افزایش داده می شود تا در صورت فشار سیستولیک بالاتر از mmHg 90به 6.25 mg دوبار روزانه رسانده شود.بیماران درگروه مداخله ازنظر عوارض جانبی هیپوتانسیون ،برادیکاردی وغیره تحت بررسی قرار میگیرند.در صورت بروز هیپوتانسیون دوز را کاهش داده یا متوقف می کنیم و در صورت فشار سیستولیک بالاتر از 90 mmHg مجددا شروع می کنیم. تمام این بیماران کموتراپی را بر اساس پروتکل دریافت میکنند و یکماه بعد تروپونین I اندازه گیری شده سپس در انتهای دورة فالوآپ که6 ماه بعد می باشد مجددا تحت اکوکاردیوگرافی قرار میگیرندکه فرد اکوکاردیولوژیست blind میباشد و دو گروه از نظر سطح تروپونین و تغییر در کارکرد سیستولیک و دیاستولیک مورد مقایسه قرار میگیرند.

دانشگاه علوم پزشکی مازندران