مقایسه میزان بارداری در پروتکل های (اگزوژن) Artificial و Stimulation(تحریک تخمکگذاری) با پروتکل Natural (طبیعی) در زنان کاندید دریافت بلاستوسیست بعداز انجماد جنین

هدف مطالعه حاضر، مقایسه میزان بارداری در پروتکل های اگزوژن و تحریک تخمکگذاری با پروتکل طبیعی در زنان کاندید دریافت بلاستوسیست بعداز انجماد جنین میباشد. در این مطالعه کارآزمایی بالینی تصادفی، 150 بیمارطبق شرایط ورود به مطالعه(همه زنان سالم 18 تا 40سال و...) و خروج از مطالعه(اندومتریوز شدید و...) انتخاب میشوند. گروه کنترل(طبیعی): هیچگونه دارویی داده نمیشود. هنگامیکه فولیکولها به 18 تا 20میلیمتر رسیدند، شکل و ضخامت اندومتر یادداشت میشود. 38-36 ساعت بعد، تخمکگذاری توسط سونوگرافی واژینال تایید میشود و چهارروز بعد بلاستوسیست انتقال مییابد. گروه مداخله اول(Stimulation): به بیماران از روز پنجم تا نهم سیکل قرص کلومیفن سیترات 100میلیگرم در روزمیدهیم. هنگامیکه فولیکولها به 20-18میلیمتر رسیدند، شکل و ضخامت اندومتر یادداشت میشود و38-36 ساعت بعد، تخمکگذاری توسط سونوگرافی واژینال تایید میشود وچهار روز بعد بلاستوسیست انتقال مییابد. گروه مداخله دوم(Artificial): از روز سوم سیکل قرص استرادیول والرات 600میلیگرم در روز میدهیم. هنگامیکه ضخامت اندومتر به بیشتر از8میلیمتر رسید، شکل و ضخامت اندومتر یادداشت میشود و ازهمین روز آمپول پروژسترون 100میلیگرم در روزهمراه استرادیول داده میشود. پنج روز بعداز شروع پروژسترون، بلاستوسیست انتقال مییابد. اگر ضخامت اندومتر تا روز 15به بیشتر از8میلیمترنرسید، دوز استرادیول به 8میلیمتر افزایش مییابد. دراین روش پروژسترون بعنوان ساپرت تا مشخص شدن تست حاملگی و درصورت مثبت شدن تا هفته ششم الی هشتم حاملگی ادامه مییابد. در پایان پیامد اولیه(تعداد حاملگی و تعدادسقطهای انجام شده در پروتکلهای Artificial و Stimulation با پروتکل طبیعی در زنان کاندید دریافت بلاستوسیست فریزشده) وپیامد ثانویه(ضخامت و شکل ظاهری اندومتر در دوپروتکل درمانی Artificial و Stimulation با پروتکل طبیعی) مقایسه میشوند.

معاونت تحقیقات و فناوری دانشگاه علوم پزشکی بابل