مقایسه اثرات تقویت دارویی با آری پیپرازول و کوئتیاپین در اختلال وسواسی جبری مقاوم به داروهای مهارکننده بازجذب سروتونین.

هدف از این مطالعه مقایسه کارایی و تحمل پذیری دو داروی آریپیپرازول و کوئتیاپین در درمان تقویتی بیماران با OCD مقاوم به SSRI در طی یک دوره 12 هفته ای است. معیارهای ورود شامل: سن بین 18 تا 65 سال، تأیید تشخیص OCD ومعیارهای خروج شامل: بیماران با تشخیص فعلی یا قبلی سایکوز، عقب ماندگی ذهنی. جمعيت مورد مطالعه30 نفر از بيماران مراجعه کننده به کلينيک روانپزشکي بيمارستان ابن سينا مي باشند که در دو گروه الف و ب قرار گرفتند. در گروه الف آری پیپرازول به عنوان درمان تقویتی با دوز 5 میلیگرم داده خواهد شد و سپس بر اساس علایم بیمار و تحمل پذیریشان تا حداکثر 20 میلیگرم در طی 12 هفته افزایش خواهد یافت. گروه دوم تحت درمان تقویتی با کوئتياپين با دوز شروع 50 میلیگرم و افزایش تدریجی تا حداکثر mg 300 قرارخواهند گرفت. در طی این 12 هفته داروی SSRI بیماران با دوز حداکثر ادامه خواهد یافت. کلیه بیماران در طی پیگیری 12 هفته ای تحت 4 نوبت ویزیت و ارزیابی به ترتیب در ابتدای درمان، پایان هفته های 4 ، 8 و 12 قرار خواهند گرفت. آزمونهای ييل براون، افسردگي هاميلتون و CGI برای کلیه بیماران در ابتدای درمان و انتهای هفته 12 انجام خواهد شد. به علاوه، آزمونهای ييل براون و CGI در هفته های 4 و 8 درمان نیز تکرار می شوند. بررسی پاسخ به درمان در پایان بر اساس میزان افت نمرات آزمونهای ييل براون و CGI انجام خواهد شد.

دانشگاه علوم پزشکي مشهد