مقایسه کلینیکی، هیستولوژیکی و هیستومورفومتریکی تأثیر استفاده از پیوند استخوانی آلوگرفت خشک و منجمد و دکلسیفیه شده (DFDBA) با و بدون استفاده از پلاسمای غنی از پلاکت (PRP) در حفاظت از ریج بی دندانی متعافب کشیدن دندان

آتروفی ریج آلوئولار فکین از پیامدهای ناخواسته ای است که به دنبال از دست رفتن دندان ها رخ میدهد و باعث ایجاد مشکلات کارکردی و زیبایی مختلفی میشود. کلینیسین ناگزیر به انجام درمانهای بازسازی و افزایش حجم استخوان قبل از انجام درمانهای ایمپلنت میباشد. حمایت از ریج آلوئولار به محض خارج کردن دندان تحلیل ریج باقیمانده را به حداقل میرساند و به عنوان تکنیکی جهت حفظ ساختار استخوان آلوئولار و همچنین پیشگیری از کلاپس بافت نرم و سخت میباشد که نیاز به روش های آگمنتاسیون بعدی را حذف یا کاهش میدهد. مطالعات زیادی در این زمینه انجام شده ولی هنوز نتیجه قطعی بدست نیامد. مطالعه حاضر موفقیت حفاظت ریج بی دندانی با مواد استخوانی آلوگرفت با و بدون پلاسمای غنی از پلاکت با هم مقایسه شود. این تحقیق بر روی 16 ساکت دندانی از بیمارانی مراجعه کننده به بخش پریودنتولوژی و ایمپلنت دانشکده دندانپزشکی، بدون در نظر گرفتن جنسیت و سن انجام میشود. بیماران طبق معیارهای ورود و خروج از مطالعه(سیگاری،حاملگی و ...) انتخاب و به 2 گروه تست و کنترل تقسیم میشوند. در این مطالعه از ترکیب DFDBA ساخت دانشگاه تهران و PRP (پلاسمای غنی از پلاکت) خود بیمار و غشای کلاژنی قابل جذب برای گروه تست و از DFDBA و غشای کلاژنی قابل جذب برای گروه کنترل استفاده میشود. متغیرهای چون: میزان التهاب؛ ضخامت ترابکول های استخوانی؛ تماس استخوان- بیوماتریال؛ میزان استخوان ساخته شده؛ تعداد عروق خونی؛ میزان بیومتریال باقیمانده؛ تغییرات کلینیکی عرض باکولینگوالی و اپیکورونالی ریج مورد ارزیابی قرار میگیرد.

معاونت تحقیقات و فناوری دانشگاه علوم پزشکی بابل