بررسی مقایسه ای ترمیم سینوس پیلونیدال به روش ترمیم اولیه و ثانویه

با توجه به شیوع بالای آبسه سینوس پیلونیدال و با توجه به این که صرف نظر از تظاهر، طبیعت دردناک این حالت سبب موربیدتی چشمگیر می شود که اغلب با اختلال طولانی فعالیت های عادی همراه است و از آنجایی که هنوز در انتخاب روش درمانی ارجح جراحی در مورد سینوس پیلونیدال و باز یا بسته بودن آن اتفاق نظر وجود ندارد این مطالعه طراحی گردید. این مطالعه به روش کارآزمایی بالینی تصادفی شده انجام می گیرد. کلیه بیمارانی که با تشخیص سینوس پیلونیدال از طریق درمانگاه جراحی بستری خواهند شد و پس از اخذ رضایت نامه کتبی، بصورت تصادفی در دو گرمیم اولیه و ثانویه قرار خواهندگرفت. تعداد حجم نمونه ها برای هر یک از دو گروه 37 نمونه محاسبه گردیده است در گروه ترمیم به روش اولیه (بسته) سینوس ها، تراکت ها و کیست های موجود با حاشیه بافت سالم حدود 2-3 میلی متر برداشته خواهد شد. و نقص ایجاد شده به شکل اولیه با روش فلاپ با نخ نایلون ترمیم خواهد شد. ضمناً در فضای مذکور یک درن همواک تعبیه خواهد شد که طی 24 الی 48 ساعت خارج خواهد شد. در گروه ترمیم ثانویه( روش باز) برداشتن بافت ها بدون ترمیم صورت خواهد گرفت و نقص ایجاد شده بدر روزهای مکرراً شستشو داده خواهد شد. در هر دو گروه بیماران در روز بعد از جراحی و زمان مراجعه بعدی و هفت و پایان ماه اول و ششم پس از جراحی از نظر مواد زیر بررسی می شود:مدت زمان بستری در بیمارستان،مدت زمان بهبودی کامل زخم، مدت زمان دروی از کار.عفونت محل زخم جراحی و عود بیماری. تمام اطلاعات ثبت و مورد تجزیه وتحلیل آماری قرار خواهد گرفت.در تمام موارد میزان P کوچکتر یا مساوی 05/0 از لحاظ آماری معنی دار تلقی خواهد شد.

دانشگاه علوم پزشکی همدان