مقایسه تاثیر صافی های بیش تراوش و کم تراوش بر سطح هورمون پاراتیروئید در بیماران مبتلا به هایپر پاراتیروئیدیسم ثانویه تحت دیالیز مزمن

هدف این مطالعه مقایسه تاثیر صافی بیش تراوش و کم تراوش بر سطح سرمی هورمون پاراتیروئید در بیماران مبتلا به هایپر پاراتیروئیدیسم ثانویه تحت دیالیز مزمن بود. تعداد 40 نفر از بیماران مراجعه کننده به مرکز دیالیز بیمارستان توحید در سال 93 که شرایط ورود به مطالعه را داشتند انتخاب و بطور تصادفی با استفاده از جدول اعداد تصادفی به دو گروه 20 نفری تقسیم شدند. گروه کنترل با صافی کم تراوش و گروه مداخله با صافی بیش تراوش. به منظور کور کردن مطالعه به صورت دو سو کور یکی از همکاران که حساسیتی نسبت به انجام مطالعه ندارد، نمونه گیری از بیماران و ارسال نمونه ها به آزمایشگاه را انجام داد. معيارهاي ورود شامل : سطح سرمی هورمون پاراتیروئید بالا (بيش از 300pg/dl ) ، انجام دياليز توسط دستگاه ثابت ، سه جلسه دياليز هفتگي چهار ساعته، بيمار حداقل به مدت 6 ماه روي برنامه دياليز قرار داشته باشد، استفاده قبلی از صافي کم تراوش، تحمل در جلسات دياليز ، سن بيشتر از 18 سال ، توانايي مشاركت در اجراي مطالعه و معيارهاي خروج عبارت بودند از : بيماران با نارسايي حاد كليه ، بيمارانی که دسترسی عروقي نامناسب دارند كه بر كفايت دياليزشان اثر ميگذارد، سن كمتر از 18 سال ، عدم ادامه همکاري توسط بيمار ، قطع دياليز به هر دليلي ، بيمار تحت درمان هاي ديگر قرار گيرد ، بيمار روي دياليز با صافي بیش تراوش قرار داشته باشد. در شروع مطالعه برای هر دو گروه با صافی کم تراوش و صافی بیش تراوش نمونه های خون قبل از دیالیز گرفته میشود و بررسی آزمایشگاهی شامل سطح سرمی هورمون پاراتیروئید و فسفر، انجام شد. استفاده از صافی کم تراوش و صافی بیش تراوش در هر دو گروه به مدت سه ماه ادامه یافت. بررسیهای آزمایشگاهی شامل سطح سرمی هورمون پاراتیروئید و فسفر مجددا در پایان مطالعه برای بیماران تکرار شد.

معاونت پژوهشی دانشگاه علوم پزشکی کردستان