مقایسه تاثیر دو روش هایپراکسیژناسیون و ترکیب هایپراکسیژناسیون و هایپراینفلاسیون قبل و بعد از ساکشن لوله ی داخل نای بر شاخص گازهای خون شریانی و شاخص های فیزیولوژیک بیماران بستری در بخش مراقبت ویژه بیمارستان باهنر و افضلی پور شهر کرمان

ساکشن لوله ی داخل تراشه یک مداخله ی پرستاری ضروری است که به فراوانی در بخش های مراقبت ویژه انجام می شود . این عمل شامل خارج کردن ترشحات از مجرای تنفسی بیماری است که دارای راه هوایی مصنوعی می باشد . فراهم آوردن روش های مناسب جهت تسهیل پاک سازی ترشحات راه هوایی مصنوعی و ذخیره کردن حجم ریوی مناسب و فراهم آوردن تمهیداتی در جهت به حداقل رساندن عوارض ناشی از آن ، یکی از مهمترین بخش های مراقبت پرستاری از بیماران دارای لوله داخل نای در بخش های مراقبت ویژه محسوب می شود . از مهمترین عوارض ساکشن هیپوکسی هیپوکسمیک است . به علت قطع اکسیژن دریافتی حین ساکشن به روش باز و همچنین افزایش میزان اکسیژن مصرفی ، این اقدام موجب کاهش اکسیژناسیون بافتی می گردد . هایپراکسیژناسیون ، هایپراینفلاسیون و ترکیب این دو، از روش های پیشگیری از کاهش اکسیژن خون شریانی وابسته به ساکشن هستند . لذا با توجه به اهمیت کاهش اکسیژن خون شریانی حین ساکشن و نظر به اینکه اطلاعات دقیقی در مورد کیفیت و اثربخشی هر یک از این روش ها در دست نیست ، در پژوهش های انجام شده ی پیشین نتایج ضد و نقیض و متفاوتی در این باره مشاهده می شود و به اثبات نرسیده است که هر کدام از این روش ها چه تاثیری روی شاخص گازهای خون شریانی و فیزیولوژیک به دنبال ساکشن لوله ی داخل تراشه دارند ، لذا بر آن هستیم تا با انجام تحقیق وشناسایی مزایا و معایب احتمالی و مقایسه تاثیر هر کدام از روش های هایپراکسیژناسیون و ترکیب هایپراکسیژناسیون و هایپراینفلاسیون ، قبل و بعد از ساکشن لوله ی داخل تراشه بر شاخص گازهای خون شریانی و شاخص های فیزیولوژیک بیماران بستری در بخش مراقبت ویژه ی بیمارستان باهنر شهر کرمان ، پرستاران را درانجام یک ساکشن بهتر و کم عارضه تر کمک کنیم . این مطالعه از نوع کارازمایی بالینی ( ( Cross over است 36 بیمار بستری در بخش مراقبتهای ویژه که معیارهای ورود به مطالعه ر اداشته باشند به طور تصادفی ساده به دو گروه تقسیم خواهند شد. در روش هایپراکسیژناسیون بیمار قبل و بعد از ساکشن به مدت 2 دقیقه با استفاده از کلیدO2 flush که روی دستگاه تهویه مکانیکی وجود دارد اکسیژن با غلظت 100 % دریافت می کند . در روش ترکیب هایپراکسیژناسیون و هایپراینفلاسیون قبل و بعد از ساکشن ، به طور همزمان به مدت 2 دقیقه ، حجم جاری دستگاه تهویه ی مکانیکی را به 150% میزان پایه افزایش و تعداد تنفس را به 8 تنفس در دقیقه کاهش می دهیم و به بیمار اکسیژن 100% نیز می رسانیم . سپس محقق با گرفتن نمونه خون شریانی از بیماران قبل از ساکشن ، بلافاصله بعد از ساکشن و 30 دقیقه بعد از آن تاثیر هر کدام از این مداخلات ، را بر شاخص های فیزیولوژیک (, HR, MAP, BP ,) و برخی از شاخص های گاز خون شریانی ( PH ,Pao2 , O2Sat , PaCo2 وHCO3-) بر روی 36 بیمار بستری در بخش مراقبت ویژه ی بیمارستان باهنر شهر کرمان بررسی می کند . ابزار جهت جمع آوری اطلاعات فهرست وارسی (چک لیست) که شامل 2 قسمت مشخصات دموگرافیک و جداولی جهت ثبت نتایج نمونه خون شریانی و پارامترهای موجود در مانیتورینگ مداوم بیمار است . نتایج با استفاده از نرم افزار SPSS نسخه 18 تجزیه و تحلیل خواهند شد.

دانشکده پرستاری و مامایی رازی کرمان