مقایسه تاثیر اندانسترون و متوکلوپرامید در درمان تهوع و استفراغ های شدید دوران بارداری

تهوع و استفراغ در %90-50 بارداریها اتفاق می افتد. به نظرمی رسد تهوع واستفراغ شدید که منجر به از دست رفتن %5 وزن بارداری شود، می تواند عامل موربیدیته شدید در طول بارداری و بعد ازحاملگی باشد.در مطالعه حاضر اثر اندانسترون و متوکلوپرامید را در درمان تهوع و استفراغ شدید بارداری بررسی میکنیم. 100 زن باردار با تهوع و استفراغ شدید بارداری طبق معیارهای ورود و خروج وارد مطالعه میشوند. بیماران تحت آزمایشات CBC ،BGRH ،TSH٬ LFT٬، FBS ٬ BUN-Cr ٬Na ٬ K وآزمایش کتون ادرار به منظور تشخیص کتونوری قرار میگیرند. داروهای متوکلوپرامید و اندانسترون به صورت کپسول های یک شکل با کد متفاوت توسط همکاران بخش فارماکولوژی دانشگاه علوم پزشکی بابل تهیه میشود و به طور مساوی و یک در میان در اختیار بیماران دو گروه گذاشته میشود. کپسول ها حاوی 10mgمتوكلوپرامید و یا 2mg اندانسترون هستند و روزی 2 بار تجویز میشوند. تمام بیماران در طول یک هفته از جهت پاسخ به درمان بررسی میشوند. شدت تهوع و دفعات استفراغ بر اساس VAS بررسی می شوند و پس از یک هفته دوز دارو به تدریج کاهش یافته و قطع میگردد. علایم بیماران یک هفته پس از قطع دارو توسط VAS از نظر شدت تهوع و دفعات استفراغ بررسی میشود سپس اطلاعات در دو گروه جمع آوری و با هم مقایسه میشود.

معاونت تحقيقات و فن آوري دانشگاه علوم پزشکي بابل