مقایسه اثربخشی مکمل یاری ویتامین ث بهمراه رژیم متعادل با پلاسبو بر بهبود هورمونهاي لوتینزاسیون، محرک فولیکولی، دهیدرواپی آندروستندیون، تستوسترون، استرادیول، پروژسترون و پروتئین باند شده به هورمون جنسی در زنان نابارور مبتلا به سندرم تخمدان پلی کیستیک

این مطالعه ازنوع کارآزمایی بالینی تصادفی شده متقاطع دوسوکورمیباشد که اساس آن بر مبنای سنجش اثر بخشی مکمل یاری ویتامین ث بر سطح هورمونهای زنان نابارور با رژیم متعادل انجام می شود. معیار ورود به مطالعه شامل: داشتن 2 معیار از 3 معیار روتردام؛ زنانی که حداقل یکسال قبل از ورود به مطالعه تلاش ناموفق جهت بارداری داشتند؛ زنان سنین 35-18 سال و معیار خروج از مطالعه نیز: عدم تمایل به ادامه همکاری؛ حساسيت به ويتامين c؛ بروز خونريزي غير طبيعي می باشد. در این مطالعه 56زن نابارور مبتلا به سندرم تخمدان پلی کیستیک مراجعه کننده به بیمارستان مادر وکودک وارد مطالعه می شوند.این ۵۶ زن به ۲گروه ۲۸ نفره تقسیم شده وهر دو گروه در روز 3 سیکل پریودی آزمایش هورمونی(استرادیول، دهیدرو اپی آندرستندیون، تستوسترون، پروتین باند شده به هورمون جنسی، هورمون لوتئیزاسیون، هورمون فولیکولار) انجام شده و سپس به یک گروه پلاسبو وگروه دیگر ویتامین ث به مدت یک ماه داده شده ودر روز ۲۲ پریودی آزمایش پروژسترونی انجام می گیرد و دارو قطع شده و مجدد در روز 3 پریودی آزمایش هورمونی انجام گرفته و جای دو گروه عوض شده و گروه کنترل در این ماه بعنوان گروه مداخله وگروه مداخله بعنوان گروه کنترل در نظر گرفته می شود و در روز 22 آزمایش انجام شده و دارو قطع شده ودر روز 3 پریودی بعدی نیز آخرین آزمایش انجام می شود.

دانشگاه علوم پزشکی وخدمات بهداشتی ودرمانی شیراز