بررسی اثربخشی پرازوسین بر مشکلات خواب بیماران مبتلا به اختلال استرس پس از ضربه نوع جنگي مزمن

این طرح پژوهشی، طرحی مداخله‌ای است و به صورت یک گروه با پیش-آزمون و پس-آزمون، به منظور بررسی اثربخشی پرازوسین بر مشکلات خواب بیماران دارای اختلال استرس پس از ضربه، اجرا می شود. از میان بیماران مراجعه کننده به مراکز درمانی روانپزشکی کرمانشاه، 32 بیمار مبتلا به اختلال استرس پس از ضربه نوع جنگی مزمن که از علائم خواب شکایت دارند به تشخیص روانپزشک براساس معیارهای DSM-IV-TR انتخاب می‌شوند و با استفاده از پرسشنامة جمعیت شناختی و بررسی تاریخچة دارویی، و همچنین به وسیله‌ی مصاحبه‌ی ساختاریافته CAPS-1 و پرسشنامه‌های PCL، ارزیابی خواب کلی، کیفیت خواب پیتزبرگ و دستگاه اکتی گراف تحت ارزیابی قرار می گیرند. بیماران شرکت کننده در طرح، علاوه بر درمان‌های قبلی پرازوسین نیز دریافت می‌کنند. شروع مصرف پرازوسین، 1 میلی¬گرم، 1 ساعت قبل از خواب تا 3 شب، سپس، افزایش آن به 2 میلی گرم قبل از خواب تا شب هفتم. اگر کابوس‌ها کاهش نیافت، و در صورتیکه دارو دارای عوارض آزاردهنده نبود، هر هفته 2 میلی گرم تا 10 میلی گرم، قبل از خواب، افزایش یابد. در این میان، هرگاه بیمار گزارش دهد که کابوسهایش کاهش یافته است، میزان مصرف دیگر افزایش نمی یابد. درغیر اینصورت، دارو تا 15 میلی گرم افزایش می یابد؛ مگر اینکه عوارض دارو مشاهده شوند. تمام آزمودنی ها مجدداً با استفاده از مصاحبه، پرسشنامه‌ها و اکتی‌گراف مورد ارزیابی قرار می گیرند.

معاونت پژوهشي دانشگاه علوم پزشكي