مقایسه میزان عوارض پس از عمل لاپاروسکوپی تشخیصی در زنان نابارور بین دو روش لوله گذاری داخل تراشه و ماسک حنجرهای کلاسیک

هدف از این مطالعه مقایسه میزان عوارض پس از عمل لاپاروسکوپی تشخیصی در زنان نابارور بین دو روش لوله گذاری داخل تراشه و ماسک حنجرهای کلاسیک میباشد. این مطالعه از نوع کارآزمایی بالینی يك سوکور میباشد که بر روی 160 بیمار از بین خانم هایی که جهت عمل جراحی لاپاراسکوپی تشخیصی به علت نازایی و به صورت الکتیو به مرکز تحقیقاتی و درمانی ناباروری یزد مراجعه می کنند انتخاب می شوند . انتخاب وسیله راه هوایی تصادفی می باشد . نمونه ها به صورت تصادفی و با استفاده از جدول اعداد تصادفی در دو گروه LMA) و (ETT با تعداد مساوی قرار می گیرند . نوع داروی مورد استفاده جهت بیهوشی برای تمامی بیماران دو گروه یکسان خواهد بود. بعد از پره اکسیژیناسیون با اکسیژن 100 % ، 1 میلیگرم میدازولام و 1میکروگرم به ازای کیلوگرم فنتانیل به بیماران تجویز میگردد . جهت اینداکشن با پروپوفول 2.5 میلیگرم به ازای کیلوگرم وزن بدن و اتراکوریوم با دوز 0.5میلیگرم به ازای کیلوگرم تجویزمیگردد . برای بیماران گروه (1) ماسک حنجره ای پروسیل سایز 3 -4 براساس وزن بیمارگذاشته و با 30 سی سی هوا پر می شود . برای بیماران گروه (2) لوله تراشه کاف دار سایز 7 گذاشته ، کاف آن به اندازه کافی پر می شود. بیهوشی با ایزوفلوران 1 mac ومخلوط اکسیژن و نیتروس اکساید با نسبت 50% ادامه داده میشود. بعد از پایان عمل جراحی و بعد از مشاهده نفسهای موثر، بیمار اکستیوب شده و به ریکاوری منتقل میگردد. هرگونه عوارض بیهوشی شامل تهوع و استفراغ، خشونت صدا و گلودرد وسرفه، مصرف داروی ضد تهوع و مسکن و همچنین ناخوشی و درد در راههای هوایی در زمانهای بلافاصله بعد از اکستوباسیون، در 6 ساعت اول، 12 ساعت اول بعد از عمل و تا24 ساعت بعد از عمل بررسی و در پرسشنامه ثبت میگردد.

معاونت پژوهشي دانشگاه علوم پزشكي شهيد صدوقي يزد