بررسی مقایسه‌ای نتایج میزان بازماندن و عوارض گرافت PTFE; در دو روش تعبیه گرافت در شریان فمورال سطحی و فمورال مشترک در بیماران دیالیزی.

اهداف: هدف ازاین مطالعه بررسی کارآمدی و صحت تعبیه گرا فت PTFE بین شریان فمورال سطحی و ورید می باشد. نتایج مطالعه با روش متعارف یعنی تعبیه گرافت بین شریان فمورال مشترک و ورید مقایسه می گردد. افراد شرکت کننده شامل بیمارانی هستند که انجام فرآیند دسترسی عروقی متعارف برای آنها امکان پذیر نمی باشد. پیامد اصلی اولیه: بررسی میزان بازماندن اولیه گرافت در فمورال سطحی نسبت به فمورال مشترک. طراحی: این مطالعه به صورت کار آزمایی بالینی یک سوکور و تصادفی در بین بیماران دیالیزی 28 تا86 ساله مراجعه کننده به بیمارستان امام رضا (ع) کرمانشاه، که کاندید تعبیه گرافت در اندام تحتانی هستند، انجام می شود. شرایط عمده ورودبه مطالعه: بیمارانی که فیستول شر یانی وریدی متعارف تر را برای آنها نمی توان تعبیه کرد. شرایط عمده خروج از مطالعه: بیماران با بدخیمی و اختلال انعقادی از مطالعه خارج می شوند. مداخله وروش اجرا: تعداد کل 40 بیمار به صورت تصادفی به دو گروه تقسیم میگردند؛ در گروه مداخله، گرافت بین شریان فمورال سطحی و ورید تعبیه می گردد. در گروه دوم با روش مرسوم، گرافت بین شریان فمورال مشترک و ورید تعبیه می شود. هر دو گروه به فاصله یک هفته، و سپس هر سه ماه به مدت یکسال مورد ویزیت قرار گرفته و ازنظر میزان بازماندن و یا بروز هریک از عوارض ترمبوز، عفونت، هماتوم وسودوآنوریسم مورد ارزیابی قرار می گیرند اطلاعات بدست آمده از دو گروه مورد، مطالعه و مقایسه قرار می گیرد.

معاونت پژوهشی دانشگاه علوم پزشکی کرمانشاه