بررسي مقايسه اي تأثير سه روش هپارينيزاسيون ست دياليز بر وضعيت انعقادي و كفايت دياليز در 25 بيمار تحت همودياليز بيمارستان فاطمه الزهرا مهريز در سال 1392

در اين كارآزمايي باليني با هدف تعیین بهترین روش هپارینیزاسیون ست دیالیز تعداد 25 بيمار همودياليزي واجد شرایط مطالعه در بخش همودیالیز بيمارستان فاطمه الزهرا مهريز در سال 1392در هر بار مراجعه خود با فاصله زماني حداقل 3 روز تحت يكي از روشهاي سه گانه هپارينيزاسيون(1-تزريق 2500 واحد هپارين و دو بار شستشو با 200 سي سي نرمال سالين 2-تزريق 2000 واحد STAT هپارين و سپس 1000 واحد در ساعت تا يك ساعت مانده به خاتمه دياليز و 3-تزريق 2500 واحد هپارين در ابتدا و 2500 واحد دو ساعت بعد) قرار گرفته پس از اتمام دياليز ميزان تشكيل لخته در كوئل ها با رتبه بندي(بدون لخته،لخته خفيف، لخته متوسط،لخته شديد)مورد بررسي قرار خواهد گرفت.بیماران فوق نبایستی مشکل انعقادی داشته یا از یکهفته قبل خون گرفته باشند و 4 ساعت دیالیز راهم تحمل نمایند. جهت بررسي وضعيت انعقادي و كفايت دياليز قبل و بعد از دياليز نمونه خون جهت اوره و PTT گرفته خواهد شد و نتايج قبل و بعد مقايسه مي شوند.معيار بررسي لخته با توجه به رفرنس وزارت بهداشت و منابع موجود به صورت(بدون لخته:عدم لخته در كوئل، لخته خفيف: لخته در كمتر از يك چهارم قطر كوئل، لخته متوسط: لخته در يك چهارم تا يك دوم قطر كوئل، لخته شديد: لخته در بيش از يك دوم قطر كوئل) خواهد بود.بررسي لخته با توجه به اينكه توسط يك نفر(محقق) صورت مي گيرد از پايايي لازم برخودار است شرايط نمونه گيري،سرعت دستگاه،روش دستيابي زمان دياليز،نوع صافي،مايع دياليز،دما،ميزان آبگيري،مارك دستگاه و ست دياليزي براي كليه نمونه ها يكسان خواهد بود. بررسی PTT,UREA قبل و بعد از دیالیز صورت گرفته از تفاوت PTT قبل و بعد از دیالیز برای بررسی وضعیت انعقادی و از تفاوت اوره قبل و بعد از دیالیز برای بررسی کفایت دیالیز طبق فرمول KT/V استفاده خواهد شد.

دانشگاه علوم پزشكي شهيد صدوقي يزد،بيمارستان فاطمه الزهرا مهريز