کارآزمایی بالینی مقایسه دپیگمانتاسیون لثه توسط دوروش کرایوسرجری باز و بسته در یک جمعیت ایرانی

هدف مطالعه: روشهای گوناگونی جهت رفع پیگمانتاسیون فیزیولوژیک لثه وجود دارد. کرایوسرجری به عنوان روشی ساده و مؤثر در درمان پیگمانتاسیون ملانین لثه تلقی می‌شود.اين درمان به دو صورت باز با استفاده از نیتروژن مایع توسط سواپ و روش بسته با کمک دستگاه كرايو و کاربرد کرایوپروب انجام پذیر است. هدف از این کار آزمایی بالینی مقایسه‌ی میزان پیگمانتاسیون لثه پس از درمان کرایوسرجری به دو روش، نیتروژن مایع توسط سواپ و استفاده از کرایوپروب در پیگیری6 ماهه می باشد. طراحی انجام مطالعه: کارآزمایی بالینی مداخله ای یک سو یه کور تک مرکزی و بدون کنترل با دارونما جمعیت مورد مطالعه: 16 فرد 15-50 ساله با معیار ورود پیگمانتاسیون فیزیولوژیک لثه ازهردوجنس انتخاب شدند. لثه قدامی به دو نیمه راست و چپ تقسیم و هر ناحیه به صورت تصادفی با یکی از روشهای کرایوسرجری با سواپ و یا کرایوپروب درمان شد. از نواحی تحت درمان قبل از درمان و در جلسات پیگیری 2 هفته، 1 ماه، 3ماه، 6 ماه بعد از درمان، فتوگرافی استاندارد تهیه شد. این فتوگرافی ها با استفاده از سیستم های آنالیز رنگ لاجوردی-ارغوانی-زرد-سیاه(CMYK) وقرمز-سبز-سیاه ( RGB)، در نرم افزار فتوشاپ ارزیابی گردید. درد حين درمان در دو گروه، بااستفاده از VAS ده تايي، مقايسه شد معیار خروج از مطالعه وجود هرگونه پیگمانتاسیون لثه در اثر بیماری های سیستمیک میباشد. حجم نمونه: 32 مداخله در 16 بيمار. مداخله مورد مطالعه: استفاده از دو روش کرایوسرجری با سواپ اغشته به نیتروژن مایع و کرایوپروب زمان مداخله:6 ماه پیامد اولیه پیگمانتاسیون لثه پیامد ثانویه درد حین درمان و عود

محقق