مقایسه اثر کلومیفن ولتروزول در ترکیب با گنادوتروپینها بر میزان بارداری در بیماران کاندید انجام تلقیح داخل رحمی مایع منی .

هدف از این مطالعه مقایسه تاثیر دو داروی لتروزول و کلومیفن سیترات در ترکیب با گنادوتروپینها جهت تحریک تخمدان در بیماران کاندید تلقیح داخل رحمی مایع منی (IUI (می باشد. 160 بیمار در این مطالعه وارد شدند. شرایط ورود شامل خانمهای نابارور کاندید IUI ( نازائی به دلیل فاکتور تخمدانی، فاکتور مردانه، فاکتور سرویکال، فاکتور متریوزیس، نازائی به دلیل ناشناخته) و داشتن سونوگرافی نرمال لگن و باز بودن دو طرفه لوله های رحمی و شرایط خروج شامل بیماران با سن بیش از 35 سال، FSH بیش از IU 10 درروز سوم سیکل قاعدگی، بیماریهای رحمی و آدنکسها، وجود کیستهای تخمدانی در سونوگرافی، وجود بیماریهای کبدی، کلیوی، دیابت ملیتوس، سابقه حساسیت به دارو یا محلولهای ترقیقی و انسداد دو طرفه لوله های رحمی. بیماران به طور تصادفی به دو گروه تقسیم شدند. گروه A شامل 80 نفر) دریافت کننده لتروزول – گنادوتروپین) و گروه B شامل 80 نفر( دریافت کننده کلومیفن سیترات – گنادوتروپین). گروه A روزانه 5 میلی گرم لتروزول به مدت 5 روز، از روز 7- 3 قاعدگی دریافت می کردند. در گروه B کلومیفن با دوز 100 میلی گرم در روزبه مدت 5 روز ازروز سوم قاعدگی تجویز می شد. بعلاوه در هر دو گروه روزانه 150 واحد hMG از روز هشتم سیکل تا زمان تجویز hCG تجویز می شد. وقتی که قطر فولیکولها به 18 میلی متر می رسید اوولاسیون با hCG انجام می شد و 40-36 ساعت بعد IUI انجام میشد . بررسی پاسخ تحریک تخمدانی( سطح استرادیول، تعداد فولیکولها، حاملگی بالینی و ضخامت اندومتر) از نتایج طرح بودند .

معاونت پژوهشی, تحقیقات و فن آوری دانشگاه علوم پزشکی لرستان