بررسی تاثیر آموزش بر اساس مدل قصد رفتاری بر رفتارهای تغذیه ای مادران دارای کودک مبتلا به فنیل کتونوری

هدف این مطالعه بررسی اثربخشی مداخلات آموزشی بر رفتارهای تغذیه ای مادران دارای فرزند مبتلا به فنیل کتونوری می باشد. معیارهای ورود این مطالعه شامل مادران ساکن تهران؛ دارای کودک مبتلا به فنیل کتونوری در محدوده سنی 6 ماه تا 8 سال؛ دارای حداقل سواد خواندن و نوشتن؛ تمایل و توان شرکت در جلسات آموزشی. معيارهاي خروج شامل شرکت همزمان مادران در جلسات آموزشی دیگر (با موضوع تغذیه کودک مبتلا فنیل کتونوری)؛ غیبت مادران در یک یا دو جلسه آموزشی؛ عدم تمایل مادران به ادامه همکاری با پژوهشگر به هر دلیل. این، یک مطالعه مداخله ای نیمه تجربی می باشد. جامعه پژوهش در این مطالعه شامل مادران دارای فرزند مبتلا به فنیل کتونوری مراجعه کننده به مرکز فنیل کتونوری ایران می باشد که 60 نفر از آنها انتخاب و به روش تصادفی و با استفاده از جدول اعداد تصادفی در دو گروه مداخله و مقایسه قرار خواهند گرفت. مداخله این پژوهش آموزش است که به روش سخنرانی و پرسش و پاسخ و بحث گروهی برای مادران گروه مداخله ارائه می شود و مکمل آموزشی بصورت کتابچه ارائه خواهد شد. تدوین و طراحی محتوی سخنرانی در چهارچوب مدل قصد رفتاری انجام خواهد گرفت. گروه کنترل این آموزشها را دریافت نخواهند نمود. ابزار گرداوری داده ها در این پژوهش پرسشنامه می باشد که قبل و 1 ماه بعد از آموزش، در گروه مداخله و کنترل به روش خود گزارش دهی با تکنیک مصاحبه حضوری تکمیل خواهد شد. پیامد اولیه این مطالعه رفتارهای تغذیه ای مادران می باشد

دانشگاه علوم پزشکی تهران- دانشکده پرستاری و مامایی