مقایسه اثر تک دوز پاراستامول و دگزامتازون وریدی بر درد بعد از عمل بیماران تحت جراحی سپتوپلاستی بینی در بیمارستان امام خمینی اهواز

اهداف: مقایسه میزان درد بعد از عمل در جراحی سپتوپلاستی بیماران تحت بیهوشی عمومی در انفوزیون پاراستامول وریدی با دگزامتازون وریدی با بیماران با انفوزیون نرمال سالین پس از اینداکشن طراحی: کارآزمایی بالینی یک سویه کور نحوه انجام: بیماران به صورت تصادفي به سه گروه الف (پاراستامول) و ب (دگزامتازون) و ج (نرمال سالین) تقسيم ‌شدند. داروهای اینداکشن در هر دو گروه یکسان و بر اساس وزن افراد داده می شد (فنتانیل 2 میکروگرم برای هر کیلوگرم، میدازولام 0.06 میلی گرم برای هر کیلوگرم، سدیم تیوپنتال 5 میلی گرم برای هر کیلوگرم و آتراکوریوم 0.5 میلی گرم برای هر کیلوگرم) و در طول عمل تحت انفوزیون پروپوفول (50 میکروگرم به ازای هر کیلوگرم در دقیقه) و رمی فنتانیل (0.1 میکروگرم به ازای هر کیلوگرم در دقیقه) قرار می گرفتند. شرایط ورود: افراد با ASA كلاس II, 1 ؛ عدم وجود نارسایی کبد و نارسایی کلیه؛ عدم حساسیت به استامینوفن یا کورتن؛ عدم سابقه زخم معده؛ عدم درمان با کورتن ها یا داروهای سرکوب کننده سیستم ایمنی؛ عدم سابقه دیابت تیپ I و II ؛ عدم سوئ مصرف مواد شرایط خروج از مطالعه: عدم ثبات همودینامیک که نیاز به تجویز دارو پیدا شود ؛ بروز مشکلات تنفسی در طول جراحی؛ ایجاد تهوع ، استفراغ و هر نوع عارضه جدی در بیمار( حین عمل) مداخلات: پس از اینداکشن به بیماران گروه الف 1 گرم پاراستامول در 100سی سی نرمال سالین و با توجه به این که اگر دگزامتازون در 100 سی سی نرمال سالین رقیق شود از اثر بی دردی آن کاسته می شود و چون این مطالعه به صورت یک سوکور انجام می شود به گروه ب 0.1 میلی گرم برای هر کیلوگرم و حداکثر 8 میلی گرم دگزامتازون وریدی در 10 سی سی نرمال سالین و به گروه ج 100 سی سی نرمال سالین تنها ظرف 15 دقیقه داده شد. متغیرهای پیامد اصلی: میزان درد به کمک سیستم نمره دهی مشاهده ای در زمانهای 0 (پس از خروج لوله تراشه)، 2، 6، 12 و 24 ساعت پس از عمل ، میزان مپریدین مصرفی در 24 ساعت پس از عمل و هرگونه عوارض جانبی ثبت می گردید.

معاونت پژوهشی دانشگاه علوم پزشکی جندي شاپور اهواز