تاثیر آتروپین داخل نخاعی بر جلوگیری از تهوع و استفراغ ناشی از مورفین داخل نخاعی در بیماران جراحی اندام تحتانی

هدف: تاثیر آتروپین داخل نخاعی بر جلوگیری از تهوع و استفراغ ناشی از مورفین داخل نخاعی در بیماران جراحی اندام تحتانی طراحي انجام مطالعه: تصادفي؛ دوسويه كور؛ كنترل با دارو نما؛ تك مركزي شرایط ورود و خروج اصلی شرکت کنندگان: شرایط عمده ورود به مطالعه: بیماران با رنج سنی70 ـــ 40 شرایط عمده خروج از مطالعه: بیماران با سابقه بیماریهای نورولوژیک و نوروماسکولا ؛ بیماران دیابتی؛ بیماران با نوروپاتی پریفرال؛ بیمارانی که تحت درمان مزمن با آنالژزی ها هستند؛ عفونت در محل تزریق داخ نخاعی؛ حساسیت به آنستزی لوکال یا مورفین؛ بیمارانی که از قبل از عمل تهوع و استفراغ داشتند و یا در طی 48 ساعت قبل ضد تهوع و استفراغ دریافت کردند؛ خانم ها در دوره قاعدگی جمعیت مورد مطالعه:120 مداخله: در این مطالعه از اتروپین داخل نخاعی در مداخله استفاده می شود. نحوه انجام: در این مطالعه بیماران بصورت تصادفی به دو گروه A و B تقسیم می شوند و هر دو گروه تحت بی حسی داخل نخاعی با 2.5 سی سی بوپیواکائین 0.5 درصد و 0.2 میلی گرم معادل 1 سی سی مورفین داخل نخاعی قرار می گیرند؛ در گروه A بیماران 0.1 میلی گرم معادل 1 سی سی اتروپین داخل نخاعی و در گروه B بیماران 1سی سی سالین 0.9 درصد دریافت می کنند؛ سپس بر اساس چک لیست تهیه شده میزان تهوع و استفراغ بیماران در طی 24 ساعت هر ساعت تا 6 ساعت وسپس در طی 6 ساعت بعد و سپس در طی 12 ساعت دوم بررسی می شود؛ همچنین میزان افزایش ضربان قلب و فشار خون در دقیقه های سه؛ پنج؛ ده و پانزده پس از دریافت آتروپین داخل نخاعی بررسی می شود. در این مطالعه میزان بی دردی با مورفین داخل نخاعی نیز هر دو ساعت تا 12 ساعت بررسی می شود . متغیرهای پیامد اصلی: میزان تهوع و استفراغ در دو گروه

معاونت پژوهشی دانشگاه علوم پزشکی قزوین