مقایسه i-gelو air-Q در برقراری راه هوایی در بیماران تحت بیهوشی عمومی

هدف از این طرح مقایسه برقراری راه هوایی i-gelو air-Q در بیماران تحت بیهوشی عمومی با شل کننده عضلانی و مقایسه زمان جاگذاری وسیله راه هوایی و حداکثر فشار دمی می باشد .این مطالعه کارآزمایی بالینی یک سو کوردر 40 بیمار با ASA I ,II در هر دو جنس می باشد و البته جامعه مورد مطالعه بیماران کاندید عمل جراحی الکتیو مینور تحت بیهوشی عمومی با شلی عضلانی و تحت تهویه با ونتیلاتور مراجعه کننده به بیمارستان شهید مدرس خواهند بود. بیماران به صورت تصادفی به صورت ساده با استفاده از جدول اعداد تصادفی به دو گروه برقراری راه هوایی با گروه اول i-gel تعداد 20 و گروه دوم air-Q تعداد 20 تقسیم می شوند.بیماران نسبت به گروه مطالعه i-gel وair-Q کور بودند . شرایط ورود بیماران کاندید عمل جراحی ااکتیو تحت بیهوشی عومی با شل کننده عضلانی تحت تهویه با ونتیلاتور ؛ASA Class I – II ؛ بیماران با سن 18تا 70 سال ؛ رضایت مبنی بر شرکت در طرح؛ عمل جراحی هرنی اینگواینال؛عمل جراحی واریکوسل و شرایط خروج بیماران با مشکلات پیشرفته قلبی عروقی ASA Class III – lV ؛طول مدت عمل بیشتر از2 ساعت؛سن بالای 70 یا زیر 18 سال؛ عدم رضایت بیمار؛ عمل جراحی اورژانس.قبل از اینداکشن بیهوشی یک کاتتر شماره 18 جهت تجویز مایعات ودارو برای بیمار تعبیه گردید.و بعد از اینداکشن با پروپوفول 2.5 میلی گرم به ازای هر کیلوگرم وزن و آتراکوریوم .0.5 میلی گرم به ازای هر کیلوگرم وزن و سیله راه هوایی سوپراگلوتیک تعبیه می شود. تکنسین بیهوشی زمان جایگذاری وسیله را اندازه گیری می کند. بعد از ان بیمار جهت بررسی نشت هوا با فشار مشخص تهویه دستی میشود و فشار حداکثری که نشت داشت ثبت می شود و بعد از آن بیمار تحت تهویه کنتروله با حجم جاری 5-6 سی سی بر کیلوگرم وزن و تعداد 12 در دقیقه و قشار حداکثر 25 سانتی متر آب قرار می گیرد.

معاونت پژوهشی دانشگاه شهید بهشتی.