بررسی تأثیر ماساژ پا بر شدت ادم فیزیولوژیک بارداری

پژوهش حاضر مطالعه ای از نوع کارآزمایی بالینی تصادفی یک سویه کور می باشد که با هدف بررسی تأثیر ماساز پا بر شدت ادم فیزیولوژیک بارداری انجام شده است. جامعه پژوهش شامل کلیه زنان باردار مراجعه کننده به مراکز بهداشتی - درمانی شهری و درمانگاه پره ناتال بیمارستان امیرالمؤمنین شهرستان کردکوی وابسته به دانشگاه علوم پزشکی گلستان می باشد. برطبق محاسبات آماری جهت برآورد نمونه، 120 نفر از زنان باردار واجد معیارهای ورود به مطالعه، به روش نمونه گیری آسان وارد مطالعه شدند و با تخصیص تصادفی در دو گروه آزمون و کنترل( هر گروه 60 نفر) قرار گرفتند. مدت مطالعه 5 روز بوده است. در نخستین روز مطالعه، شدت ادم فیزیولوژیک پا توسط فشار دو انگشت نشانه و وسط بر استخوان تیبیا تعیین شد و اندازه گیری 3 نقطه از محیط هر دو پا شامل محیط دور مچ پا، محیط دور پاشنه پا، محیط دور مفصل میان انگشتان پا و استخوان متاتارس توسط متر نواری غیر قابل ارتجاع در هر دو گروه اندازه گیری شد. سپس در هریک از نمونه های گروه آزمون، ماساژ پا به مدت 10 دقیقه توسط پژوهشگر انجام شد و این مداخله در 3 روز متوالی دیگر، توسط پژوهشگر در منازل آنان انجام شد و در روز پنجم، مداخله برای گروه آزمون و سپس اندازه گیری ها برای هر دو گروه در محیط پژوهش انجام شد و به منظور دستیابی به هدف پژوهش شدت ادم فیزیولوژیک بارداری، قبل و بعد از مداخله در دو گروه مقایسه شد.

دانشگاه علوم پزشکی تهران