بررسی تاثیر افزودن نمک طعام فوق رقیق به درمان رایج بر شدت افسردگی و کیفیت زندگی بیماران مبتلا به افسردگی در مقایسه با دارونما

در این تحقیق با افزودن داروی هومیوپاتی به درمان رایج به بررسی میزان تاثیر این تعامل می پردازیم. جامعه هدف افراد مبتلا به افسردگی با و بدون اختلال استرسی پس از حادثه (PTSD) ناشی از موج انفجار هستند که علائم اصلی ذهنی دینامیسم نمک طعام هومیوپاتی (غم مزمن، درگیر افکار گذشته ، دلسوزی ) با یا بدون سردرد را داشته باشند. این مطالعه به دلیل تعیین اثربخشی داروی مورد نظر ، جهت کنترل مداخلات محقق و ترجیح بیماران به صورت دو سو کور انجام می شود. بیماران و محقق نمی دانند کدامیک از نمونه ها داروی هومیوپاتی و کدامیک دارونما دریافت می کنند بلکه فرد دیگری آن را به بیمار تحویل می دهد. 40 نفر واجد شرایط به صورت تصادف انتخاب و به صورت کور به دو گروه شاهد و هومیوپاتی (مداخله) تقسیم می شوند. در ویزیت اول در باره طرح به بیمار توضیح داده شده و رضایتنامه کتبی اخذ می شود. هر 2-4 هفته بیماران مجددا ویزیت می شوند و نوع دارو و دوز آن تعیین میشود ولی منشی طرح به گروه دوم فقط دارونما می دهد واین فرآیند برای حدود 6 ماه ادامه داده می شود. پیگیری تلفنی فعال برای تداوم همکاری بیماران داریم. در بین درمان برای دینامیسم های جدید یا فرعی دیگر از داروی هومیوپاتی مناسب استفاده خواهد شد. پرسش نامه کیفیت زندگی و شدت افسردگی قبل و بعد از درمان تکمیل می شود و اطلاعات بدست امده آنالیز می گردد.

معاونت تحقیقات و فناوری دانشگاه علوم پزشکی اصفهان