مقایسه بی حسی نخاعی و بیهوشی عمومی در جراحی باز شکستگی ران از نظر شدت درد بعد ازعمل و زمان ترخیص بیمار

درد بعد از عمل شایعترین عارضه عمل جراحی است که سبب رنج بیمار و همچنین ایجاد عوارضی از قبیل مشکلات قلبی ریوی، کاهش عملکرد ایمنی، هیپرگلیسمی و ایلئوس میشود. کاهش درد بعد از عمل سبب راحتی و افزایش رضایتمندی بیمار، کاهش موربیدیتی، کاهش زمان بستری و کاهش هزینه های درمان میشود. در این کارآزمایی بالینی تصادفی یک سوکور 60 بیمار زن یا مرد با سن 18 تا 65 سال که با شکستگی ران آماده جراحی باز هستند پس از توجیه و اخذ رضایت بصورت تصادفی ساده در دو گروه بی حسی نخاعی( مداخله) و یا بیهوشی عمومی(کنترل) قرار خواهند گرفت. عدم رضایت، سابقه سؤء مصرف داروها و مواد مخدر، مصرف داروهای ضد تشنج، آرام بخش و ضد افسردگی و هر گونه عارضه جراحی و یا بیهوشی و بیحسی سبب خروج از مطالعه خواهد شد. در گروه A بیحسی نخاعی با تزریق بوپیواکائین 0.5% و تامین سطح بلوک T10 انجام خواهد شد. گروه B بیهوشی عمومی خواهد گرفت ( پره مد فنتانیل و میدازولام، شروع تیوپنتال، شلی عضلانی با آتراکوریوم و ادامه بیهوشی ایزوفلوران به همراه نایتروس اکسید و اکسیژن) پیامدهای قابل اندازه گیری شامل 1- درد بعد از عمل خواهد بود که بدو ورود به بخش، و هر 4 ساعت تا 24 ساعت بر اساس معیار NPS صفر تا ده اندازه گیری و ثبت خواهد شد. همچنین 2-دوز پتیدین تزریق شده در 24 ساعت اول بعد از عمل به میلیگرم و بالاخره3- فاصله زمانی پایان عمل تا ترخیص از بیمارستان خواهد بود. اطلاعات توسط نرم افزار SPSS آنالیز خواهد شد.

بودجه پژوهشی معاونت پژوهشی دانشگاه علوم پزشکی شاهرود.