مقایسه اثر وریدی هالوپریدول با میدازولام برعلایم بیماران مبتلا به اختلال تبدیلی مراجعه کننده به بخش اورژانس

هدف از این مطالعه مقایسه اثر وریدی هالوپریدول با میدازولام برعلایم بیماران مبتلا به اختلال تبدیلی مراجعه کننده به بخش اورژانس میباشد. این مطالعه از نوع کارآزمایی بالینی دو سوکور میباشد که بر روی 140 بیمار 18 تا 60 سال با اختلال تبدیلی مراجعه کننده به بخش اورژانس بیمارستان های شهید صدوقی و شهید رهنمون بین سال های 1394 تا 1396 انجام میشود . بیماران دارای علایم حیاتی غیر نرمال , سن زیر 18 و بالای 60 سال , زنان حامله, افراد معتاد ,اختلال کبدی یا کلیوی شناخته شده و دارای سابقه تشنج از مطالعه حذف می شوند. بیماران بر اساس جدول اعداد تصادفی به دو گروه تحت درمان با هالوپریدول وریدی و گروه تحت درمان با میدازولام وریدی تقسیم می گردند. دوز هالوپریدول 2.5 میلی گرم و میدازولام 2.5 میلی گرم بر اساس گایدلاین های معتبر می باشد. بیماران دریافت کننده دارو تحت مانیتورینگ قلبی و نظارت مستقیم رزیدنت طب اورژانس قرار می گیرند.میزان بهبودی , مدت زمان طول کشیده تا بهبودی و همچنین عوارض دارویی و اختلالات حسی و حرکتی و وضعیت هوشیاری قبل و بعد از مداخله توسط رزیدنت در پرسشنامه ثبت می شود.

معاونت پژوهشی دانشگاه علوم پزشکی شهید صدوقی یزد