بررسی مقایسه ای تاثیرمیزوپروستول واژینال ولامیناریادرآماده سازی سرویکس برای القای لیبر زنان حامله ترم

این یک مطالعه تجربی تصادفی دو سو کور می باشد و هدف از آن مقایسه بین لامیناریاو میزوپروستول در اماده سازی سرویکس جهت القای زایمان می باشد. جمعیت مورد مطالعه خانم های 18تا 45 سال حامله ترم میباشند. تعداد افراد 100نفر می باشد که به طور تصادفی به دو گروه مساوی 50 نفره 1و2تقسیم می شوند.گروه 1 دریافت کننده میزوپروستول و گروه 2 دریافت کننده لامیناریا خواهند بود. .هردو دارو در افراد با معاینه سرویکس نامناسب یعنی دیلاتاسیون صفر تا دو سانتیمتر وافاسمان صفر تا سی در صد گذاشته می شود.بیماران در هنگام پذیرش و سپس 6 ساعت بعد و پس ازآن هر 2 ساعت یک بار تحت معاینه واژینال قرار می گیرند. فردی که معاینه اول راانجام می دهد و دارو را تجویز میکند با فردی که معاینات بعدی را انجام میدهد متفاوت است. فردی که معاینات بعدی را انجام میدهد و نیز بیمار از نوع دارواگاهی ندارند. افراد با پارگی پرده های جنین، پره اکلامپسی شدید ،محدودیت رشد داخل رحمی، پرزانتاسیون غیر سفالیک ازمطالعه خارج می شوند.شیاف میزوپروستول بصورت واژینال با دوز 25میکروگرم درفورنیکس خلفی گذاشته می شود.در صورت عدم تغییردیلاتاسیون 6ساعت بعد دوز دوم تکرار می شود.لامیناریا بصورت واژینال داخل سرویکس گذاشته می شود.و6ساعت بعدتوسط معاینه کننده اول برداشته می شود.وفقط یک دوز استفاده می شود.درهردوگروه در صورت دیلاتاسیون 3تا4سانتیمترمنتظر ادامه لیبر می شویم درغیراین صورت ازاکسی توسین استفاده می شود. هردوگروه از نظرزمان القاتازایمان وموارد منجر به فتال دیسترس، تیک مکونیوم،سزارین وهیپراستیمولیشن رحمی بررسی می شوند. در پایان نتایج مورد تجزیه وتحلیل آماری قرار خواهد گرفت.

دانشگاه علوم پزشكي كاشان