مقایسه تأثیر آری پیپرازول و دارونما بر میزان وابستگی به نیکوتین در بیماران اسکیزوفرنیک

هدف كلي طرح : بررسی تأثیر آری پیپرازول بر میزان مصرف سیگار در بیماران اسکیزوفرنیک نوع مطالعه : کار آزمایی بالینی قبل و بعد شاهد دار تصادفی سه سو کور جمعیت مورد مطالعه : از میان مراجعین به درمانگاه ها و مطب های روانپزشکی شهر تبریز 40 بیمار اسکیزوفرنیک به روش انتخاب ساده (در دسترس) و با در نظر گرفتن معیارهای ورود و خروج مطالعه انتخاب می شوند. سپس به روش جور کردن دو به دو، بیماران به دو گروه مداخله و مقایسه تقسیم می شوند. معیار های ورود به مطالعه: تشخیص قطعی اسکیزوفرنی طبق معیارهای DSM IV TR ، دارا بودن ملاک های لازم برای تشخیص وابستگی به نیکوتین طبق معیارهای DSM IV TR . معیارهای عدم ورود به مطالعه: سابقه آلرژی یا عارضه دارویی نسبت به آری پیپرازول یا سایر آنتی سایکوتیک ها، وابستگی به سایر مواد، مصرف سایر داروهایی که جهت ترک نیکوتین کاربرد دارند، سایکوز فعال. در ابتدا با استفاده از پرسشنامه FTQ میزان مصرف سیگار در تک تک بیماران تعیین می گردد؛ سپس به گروه مداخله به مدت 6 هفته آری پیپرازول به میزان 10 میلی گرم در یک دوز روزانه و به گروه مقایسه هم پلاسبو داده می شود. در مدت مداخله از بیماران خواسته نمی شود که سیگار خود را قطع کنند. پس از 6 هفته مجدداً میزان مصرف سیگار همه بیماران با پرسشنامه FTQ سنجیده می شود. در پایان داده های به دست آمده با استفاده از نرم افزار آماری SPSS 19 تجزیه و تحلیل می شوند.

ایران - تبریز - دانشگاه علوم پزشکی تبریز - مرکز تحقیقات روانپزشکی بالینی