مقایسه ی دو روش مراقبتی غیر دارویی بر شدت درد ناشی از ورود سوزن در فیستول شریانی وریدی بیماران همودیالیزی

هدف: مقایسه ی دو روش مراقبتی غیر دارویی بر شدت درد ناشی از ورود سوزن در فیستول شریانی وریدی بیماران همودیالیزی. طراحي: یک سوکور. جمعیت مورد مطالعه: بيماران تحت درمان با همودياليز از طريق فیستول شرياني-وريدي که دارای معيار هاي ورود به مطالعه باشند. حجم نمونه: 35 نفر. مداخلات مورد مطالعه: ارزیابی درد در 12 جلسه متوالی دياليز به صورت 3 نوبت در هر هفته صورت می گیرد. 3 جلسه اول قبل از مداخله و 9 جلسه بعدی با سه مداخله متفاوت به ترتیب یکسان در تمام بیماران انجام خواهد شد. قبل از مداخله: در سه جلسه اول دیالیز بعد از ورود سوزن به فیستول با مقیاس دیداری درد شدت درد بیماران اندازه گیری می شود. سپس در سه جلسه دوم نقطه ای کاذب در مچ دستی که فیستول ندارد قبل و حین ورود سوزن به مدت 5 دقیقه ماساژ داده می شود. در سه جلسه سوم نقطه هوگوی دستی که فیستول ندارد به مدت 5 دقیقه ماساژ داده می شود. در یک جلسه دیالیز تنفس ریتمیک به بیماران آموزش داده می شود به طوری که قادر به انجام آن باشند. سپس در سه جلسه چهارم بیماران قبل و حین ورود سوزن به مدت 5 دقیقه این روش را انجام می دهند. بعد از هر بار مداخله و ورود سوزن به فیستول شدت درد با مقیاس دیداری درد اندازه گیری می شود. پیامد اولیه: در صورت مشخص شدن اثرات مثبت مداخلات بر شدت درد ناشی از ورود سوزن در فیستول شریانی وریدی که با استفاده از معیار دیداری درد اندازه گیری و مقایسه می شود روشی جهت کاهش درد بیماران با قبول مسئولیت از طرف بیمار، پیشنهاد می گردد

معاونت تحقیقات و فناوری دانشگاه علوم پزشکی همدان