بررسی مقایسه ای رانیتیدین و پنتوپرازول در پیشگیری از پنومونی وابسته به ونتیلاتور در بیمارانیکه به دستگاه ونتیلاتور متصل هستند

باتوجه به اینکه بیمارانی که دربخش مراقبتهای ویژه بیمارستان بستری هستنددرمعرض استرس اولسر هستندبطورروتین داروهای رانیتیدین ویا پنتوپرازول دریافت میکنندواین داروهاعلاوه برپیشگیری ازاسترس اولسردرپیشگیری ازپنومونی وابسته به ونتیلاتورهم تاثیردارندومادراین مطالعه اثراین دودارورادراین زمینه مقایسه میکنیم.تعداد 180 بیمار انتوبه متصل به ونتیلاتور که شواهد عفونت فعال ريوي ندارندوبه دلایلی غیرازمسایل ریوی دراورژانس بیمارستان امام رضا (ع) بستری شده اندوجهت ادامه درمان به بخش مراقبتهای ویژه بیمارستان منتقل شده ا ند انتخاب شده و به دو گروه A مشتمل بر 90 بیمار وB به تعداد 90 نفر تقسیم می شوند.درمان این بیماران با دوداروی پنتوپرازول ورانیتیدین ازهمان روزاول بستری در اورژانس شروع شده وتاپایان مدت زمان بستری در ICU ادامه می یابد به صورت روتین و هفتگی یک عکس رادیوگرافی قفسه سینه برای ایجاد اوپاسیته های جدید تا زمان ترخیص از ICU به عمل می آید. معیار تشخیصی VAP عبارتست از: انفیلتراسیون جدید در CXR به همراه دو کرایتریا از سه کرایتریای 1: تب بالاتر از 38.5 درجه 2: لوکوسیتوز بیش از 10000 و 3: وجود چرک در ساکشن ترشحات لوله تراشه. تشخیص نهایی ایجاد VAP بر اساس انجام کشت از ترشحات لوله تراشه خواهد بود که وجود بیش از 100000 کلونی باکتری در محیط کشت خواهد بود. موارد بروز VAPدر بازه ی ذکر شده بر اساس معیارهای ذکر شده ثبت می گردد و نتایج به دست آمده به متخصص آمار همکار طرح برای آنالیز داده خواهد شد

دانشگاه علوم پزشکی مشهد