بررسی اثربخشی متیل پردنیزولون در پیشگیری سندرم آمبولی چربی در بیماران با شکستگی استخوانهای بلند

تعیین اثر متیل پردنیزولون در پیشگیری سندرم آمبولی چربی که بر روی 94 نفر از بیماران مبتلا به شکستگی بسته تیبیا و یا فمور در طول مدت درمان بیماران انجام خواهد شد. بیماران با آسیب همزمان جمجمه، قفسه سینه و ریه ها، لگن و دیافراگم اوروژنیتال و ... وارد مطالعه نمی شوند. سپس بیماران به صورت تصادفی block randomization در دوگروه 47 نفری قرار می گیرند بیماران سه مرتبه در بدو ورود و سپس به فواصل 4 ساعت از ت.ریق متیل پردنیزولون (10ml/kg) و یا دارونما استفاده می کنند. کلیه بیماران در بدو ورود، 12، 24 و 72 ساعت پس از بستری تحت معاینه قرار می گیرند و درجه حرارت، تعداد تنفسی، تعداد ضربان قلب، فشار خون اندازه گیری و بررسی گازهای خونی آنان انجام خواهد شد.پیامد های مطالعه بر اساس معاینه بالینی و بر اساس معیار لیندک براساس پارامترهای تنفسی است و شامل 4 معیار است: 1- Pao2 کمتر از 60 -2 -pco2 بشتر از 55mmhg و3 - تعداد تنفسی ثابت بیش از 35 تنفس بر دقیقه 4- بر اساس دیس پنه، استفاده از عضلات فرعی، تاکی پنه. بر اساس این معیار، بیمارانی که یک و یا چند مورد از این معیار را داشته باشند به عنوان سندرم آمبولی چربی در نظر گرفته می شوند.

دانشگاه علوم پزشکی گیلان