بررسي تاثير تحريك حسي ارتعاشي با استفاده از ارتوز كمري بر بهبود تعادل در بيماران همي پارتيك ناشي از سكته مغزي

1)هدف کلی: بررسی تاثیر تحریک حسی ارتعاشی دربهبود تعادل استاتیک ودینامیک در بیماران همی پارتیک ناشی از سکته مغزی اهداف فرعی: تعیین تاثیر ارتوز ارتعاشی کمری در بهبود تعادل استاتیک در بیماران سکته مغزی با استفاده از تحریک ارتعاشی در مقایسه با عدم استفاده از آن با استفاده از دستگاه بیودکس. تعیین تاثیر ارتوز ارتعاشی کمری در بهبود تعادل دینامیک در بیماران سکته مغزی با استفاده از تحریک ارتعاشی در مقایسه با عدم استفاده از آن با استفاده از دستگاه بیودکس. هدف کاربردی: استفاده از ارتوز کمری ارتعاشی در مبتلایان به سکته مغزی جهت بهبود تعادل استاتیک و دینامیک و کاهش خطر از افتادن و خطرات ثانویه آن 2)طراحی:بسیاری از بیماران همی پارتیک(فلج نیمه بدن)به دنبال سکته ی مغزی دچار اشکال در حفظ تعادل بدن میشوند. از دست رفتن کنترل وضعیت بدن مشکل مهمی در سلامت این بیماران است وموجب شیوع بالای افتادن و افزایش خطر شکستگی هم در دوره توانبخشی و هم در دوره بعد از آن میباشد. یک از روشهای نوین در توانبخشی این بیماران استفاده از تحریک حسی است.در استفاده از ارتعاش به عنوان تحریک حسی مطالعات اندک به خصوص به صورت موضعی در بهبود تعادل انجام شده است و مطالعات اولیه در بیماران مبتلا به پارکینسون اثر بخشی در بهبود تعادل را نشان داده است.در این مطالعه تحریک حسی به شکل ارتعاش درقالب یک کمربند طراحی شده است و هدف کلی مطالعه بررسی اثر بخشی (فاز دو) تحریکات حسی توسط کمربند ارتعاشی در بهبود تعادل و کاهش خطر افتادن در بیماران همی پارتیک ناشی از سکته مغزی مراجعه کننده به مرکز طب فیزیکی و توانبخشی بیمارستان فیروزگر (به صورت تک مرکزی) میباشد. به علت وجود تحریک لرزشی برای بیماران این مطالعه لاجرم کور نخواهد بود. 3) نحوه انجام: دراین مطالعه 20 بیماردر تست تعادل استاتیک و دینامیک با دستگاه بیودکس و ارتوز کمری ارتعاشی، بدون کفش، در دو وضعیت خاموش و روشن موتور(با و بدون ارتعاش) در یک جلسه مورد ارزیابی قرار خواهند گرفت. وضعیت تعادلی استاتیک و دینامیک با و بدون کمربند حسی در دو حالت ِچشمان باز و بسته بصورت جداگانه توسط ایندکس تعادلی کلی حاصل از دستگاه بیودکس ارزیابی خواهد شد. دستگاه بیودکس دارای یک صفحه تعادلی با دو نوع قابل تعویضِ سخت و نرم و 12 حالت تعادلی از دشوار به آسان میباشد.همچنین دارای یک مونیتوراست که روبروی بیمار قرار گرفته و با توجه به برنامه ی ارزیابیِ تعادلِ انتخاب شده توسط درمانگر،تست مربوطه انجام میشود. 4)شرایط ورود به مطالعه به این صورت میباشد: بيماراني كه حداقل يك ماه از زمان شروع سکته مغزی گذشته باشد؛ همی پارزی در يک سمت داشته باشند؛ قادر به ايستادن به مدت حداقل 30 ثانيه بدون کمک باشند ونوبت اول سکته مغزی باشد.شرایط خروج از مطالعه نیز به این صورت طراحی شده است: بيماران با اختلال ارتوپدی که روی تعادل يا ايستادن آنها تاثير داشته باشد؛ اسپاستيسيته شديد که مانع ايستادن شود؛ آسيب مخچه ای يا ساقه مغز؛ اختلال تعادل وستیبولار؛ ضربان ساز قلبي و سابقه نوروپاتی محيطی. 5)مداخلات: مداخله ی انجام شده در این مطالعه استفاده از کمربند لرزشی حین ارزیابی تعادل استاتیک و دینامیک(توسط دستگاه بیودکس) میباشد. 6)متغیر پیامد اولیه در این مطالعه ایندکس تعادلی کلی حاصل از دستگاه بیودکس میباشد که در 4 حالت متفاوت(استاتیک، دینامیک،چشمان بازو چشمان بسته) قبل از استفاده از کمربند لرزشی اندازه گیری میگردد و متغیر پیامد ثانویه نیز ایندکس تعادلی کلی حاصل از دستگاه بیودکس میباشد که در 4 حالت متفاوت(استاتیک، دینامیک،چشمان بازو چشمان بسته) حین استفاده از کمربند با تحریکات حسی لرزشی برای هر فرد اندازه گیری میشود.

دانشگاه علوم پزشکی ایران