بررسی اثر ان استیل سیستئین بر میزان موفقیت ریشه کنی هلیکوباکتر پیلوری

هلیکوباکتر پیلوری(HP) شایعترین عفونت باکتریایی مزمن در انسانهاست. HP یک ارگانیسم مارپیچی شکل گرم منفی میکروایروفیلیک است. این مطالعه به صورت کارآزمایی بالینی خواهد بود که هدف از این مطالعه تاثیر تجویز NAC به عنوان پیش درمان قبل از شروع رژیم ریشه کنی HP ومقایسه با گروه کنترل از نظر میزان موفقیت است. حجم نمونه با توجه به اینکه میزان پاسخ به درمان هلیکوباکترپیلوری در درمان استاندارد بر اساس منابع، تعداد 115 نمونه برای هر گروه و در مجموع 230 نمونه برآورد گردید. گروههای مورد مطالعه از میان بیماران مراجعه کننده به درمانگاه گوارش و بخش آندوسکوپی انتخاب خواهند شد. تمام بیماران بالای 20 سال مشارکت کننده در طرح که برای HP مثبت هستند و اندیکاسیون ریشه کنی را دارند و داروهای دیگر موثر بر HP را مصرف نمی کنند، به صورت راندوم به دوگروه مورد و شاهد تقسیم می شوند. بيمارانی مورد بررسي قرار خواهند گرفت كه در زمان مطالعه یک اندیکاسیون ریشه کنی هلیکوباکترپیلوری راداشته باشند و قبلا رژیم ریشه کنی دریافت نکرده باشند، همچنین طی یکماه اخیر مصرف NAC نداشته باشند. معیارهای خروج از مطالعه شامل: سابقه گاسترکتومی، کانسر معده شامل ادنوکارسینوم و لنفوم، واکنش الرژیک قبلی به انتی بیوتیکها(اموکسی سیلین و کلاریترومایسین)، NAC و مهارکننده های پمپ پروتون(امپرازول)، زنان باردار و شیرده، بیماری شدید همزمان، فنیل کتون اوری، مصرف درحال حاضر یا یک ماه اخیر انتی بیوتیک یا NAC و عدم رضایت بیماران میباشد. بیماران به طور تصادفی به دو گروه مورد و شاهد تقسیم خواهند گردید. گروه مورد ابتدا تحت پیش درمان با NAC به میزان 600 میلی گرم 2 بار در روز برای مدت یک هفته وسپس درمان سه داروئی استاندارد( آموکسی سیلین 1000 میلی گرم 2 بار در روز؛ کلاریترومایسین 500 میلی گرم 2 بار در روز و امپرازول 20 میلی گرم 2 بار در روز) قرار میگیرند. گروه شاهد فقط تحت درمان با درمان سه داروئی استاندارد قرار میگیرند. سپس میزان پاسخ به درمان در هریک از گروه ها محاسبه شده و با هم مقایسه می شوند. متغير هاي مورد بررسي شامل سن، جنس، مصرف سيگار در حال حاضر، مصرف الکل، اندیکاسیون رژیم ریشه کنی و عوارض در طول و تا یک هفته پس از اتمام درمان و میزان پاسخ به درمان است. میزان پاسخ به درمان (ریشه کنی هلیکوباکترپیلوری) توسط تست آنتی ژن مدفوعی یک ماه پس از اتمام درمان و حداقل 2 هفته پس از قطع داروهای مهارکننده پمپ پروتون (PPI ) ارزیابی خواهد شد. داده هاي مورد نياز در هر دو گروه طي مصاحبه و ازمایشات درخواستی جمع اوری خواهد شد.

معاونت پژوهشی دانشگاه علوم پزشکی تبریز