تعیین اثر داروی ستریزین در علایم بالینی و تغییرات هیستولوژیک (تعداد ماست سل ها) در مخاط معده بیماران سوء هاضمه عملکردی مقاوم به درمان با داروهای مهار کننده پمپ پروتون

این مطالعه برای بررسی اثر داروی ستریزین در علایم بالینی و تغییرات هیستولوژیک (تعداد ماست سل ها) در مخاط معده بیماران سوء هاضمه عملکردی مقاوم به درمان با داروهای مهار کننده پمپ پروتون انجام می گیرد. بیماران مراجعه کننده که با اندوسکوپی فوقانی و رد بیماری های دیگر از جمله عفونت هلیکوباکتر پیلوری تشخیص سوء هاضمه عملکردی را دریافت نموده و از آنان بیوپسی از آنتر و نته معده بعمل آمده است ، در صورت رضایت به انجام اندوسکوپی مجدد و تمایل کامل به شرکت در طرح وارد مطالعه می گردند. حجم نمونه 30 نفر با توجه به پیلوت بودن مطالعه در نظر گرفته شده است. نمونه های بدست آمده تحت رنگ آمیزی معمولی با هماتوکسیلین - ائوزین و در صورت ردعفونت هلیکوباکتر پیلوری رنگ آمیزی با تولوئیدین بلو قرار می گیرند. بیماران چک لیست مربوط به شدت علایم( GOS ) و پرسش نامه RomeIII را تکمیل می نماید. بیماران سپس تحت درمان با داروهای ستریزین ( 10 mg / bedtime) همراه با رانیتیدین (150 mg / bid) بمدت شش هفته قرار می گیرند. در پایان شش هفته علاوه بر تکمیل مجدد فرم های شدت علایم، چک لیست دیگری شامل میزان فراموشی دوز های دارو، ارزیابی رضایت بیمار تکمیل می گردد. در آخرین روز درمان یا در طی چند روز بعد از اتمام رژیم دارویی بیماران تحت اندوسکوپی فوقانی مجدد قرار گرفته و مانند اندوسکوپی اولیه نمونه برداری از آنتر و تنه معده و تکرار بررسی ذکر شده از نظر پاتولوژی بعمل می آید. تغییر تعداد ماست سل ها وبررسی همراهی آن با علایم بالینی بعنوان هدف اصلی مطالعه بررسی خواهد شد. متغیر های مورد بررسی شامل سن، جنس، شدت علایم GOS ، تعداد ماست سلها در آنتر و تعداد ماست سلها در دوازدهه است.

دانشگاه علوم پزشکی تبریز