تاثیر پیشگیرانه لیدوکائین در کنترل درد بعد از عمل جراحی

امروزه اعمال جراحی ژنیکولوژیک جزو شایعترین روش های جراحی خصوصا در حیطه جراحی های سرپایی بوده و انجام آن ها به طریقه لاپاراسکوپیک با پیشرفت چشمگیری همراه می باشد. با این حال درد یکی از مهم ترین عوارض بعد از عمل است که عدم کنترل آن علاوه بر ایجاد ناراحتی و عدم رضایت بیمار موجب ترخیص دیررس، بستری بیمارستانی و افزایش هزینه های بیمارستانی است. شدت درد بعد از جراحی های لاپاراسکوپی متوسط تا شدید بوده و حدود 35% تا 65% بیماران آن را به شکل دردهای شکمی و درد نوک شانه تجربه کرده و تا 80% بیماران نیازمند بی دردی می باشند. لیدوکائین دارویی است که دارای خاصیت ضد دردی، آنتی هیپرآلژزیک و ضد التهابی می باشد و بکارگیری آن می تواند روشی موثر در اداره درد بعد از لاپاراسکوپی باشد. بعد از کسب رضایت آگاهانه بیماران به طور تصادفی در یکی از دو گروه لیدوکائین یا پلاسبو قرار می گیرند. با شروع بیهوشی، بیماران گروه مداخله، لیدوکائین به میزان 2 میلی گرم برای هر کیلوگرم در ساعت و بیماران گروه کنترل تنها سرم نرمال سالین را با همان سرعت دریافت می کنند. بعد از اتمام جراحی و خارج کردن لوله تراشه ،در ریکاوری و در بخش،شدت درد در فواصل 2، 4، 6، 12 و 24 ساعت بعد از عمل، با معیار VAS سنجیده شده و در صورتیکه معیار VAS ،4 یا بالاتر از 4 باشد، 0.5 میلیگرم برای هر کیلوگرم وزن بدن مپریدین وریدی تزریق خواهد شد.شدت درد، فاصله زمانی اولین درخواست برای مسکن و دوز کلی مسکن تجویزی و کلیه عوارض احتمالی مشاهده شده ثبت و تحت آنالیز آماری قرار خواهند گرفت.

معاونت پژوهشی دانشگاه علوم پزشکی تبریز