کارآزمایی بالینی بررسی تاثیر مکمل کارنوزین بر سروتونین و گلوتامات و شدت بیماری در کودکان مبتلا به اختلال اوتیسم

هدف مطالعه:بررسی تاثیر مکمل کارنوزین بر سطح سروتونین و گلوتامات و شدت بیماری در کودکان مبتلا به اختلال اوتیسم.طراحی انجام مطالعه:تصادفی; دوسویه کور; کنترل با دارونما.جمعيت مورد مطالعه: 50 کودک مبتلا به اوتیسم به طور تصادفی (بلوک بندی )به دو گروه شامل 1. گروه دریافت کننده مکمل کارنوزین (یک عدد كپسول 500 ميلي گرمي همراه با ناهار) 2. گروه دريافت كننده دارونما (یک عدد كپسول 500 ميلي گرمي حاوی نشاسته همراه با ناهار) تقسیم خواهند شد. شرایط ورود به مطالعه: تشخیص بیماری اوتیسم توسط روانپزشک؛ سن بین 6 تا 12 سال؛ عدم تغییر روش درمان دارویی از دو ماه قبل از مداخله و در طی دوره ی پیگیری؛ عدم دریافت سایر مکمل ها؛ عقب ماندگی ذهنی.شرایط خروج از مطالعه: مصرف هر گونه داروی شلاتور در طی مطالعه؛ پیرویی از رژیم های غذایی خاص؛ بیماری های عصبی مثل صرع، فلج مغزی و غیره؛ کلیه ی اختلالات متابولیکی؛ تغییر روش درمان دارویی در طی مطالعه؛ میزان پذیرش مصرف مکمل کمتر از 75 درصد. حجم نمونه: 50 نفر (2 گروه 25 نفره). ب‌- مداخله يا مداخلات مورد مطالعه: دو گروه مداخله: 1. گروه دريافت كننده کارنوزین 2. گروه دريافت كننده دارونما ج-زمان مداخله: 8 هفته. د‌- پيامد اوليه مورد مطالعه: تاثیر مکمل کارنوزین بر روی شدت اوتیسم، سطح پلاسمایی سروتونین و گلوتامات و اختلالات خواب و گوارش و دریافت غذایی . پیامد های ثانویه مورد مطالعه: تاثیر مکمل مورد استفاده بر فعالیت فیزیکی.

معاونت پژوهشی دانشگاه علوم پزشکی تبریز