بررسی کارایی مداخله آموزشی تمرینات بدنی مبتنی بر تئوری شناختی اجتماعی بر توانمندسازی بیماران مبتلا به نارسایی قلبی

هدف از این مطالعه تعیین کارایی مداخله آموزشی تمرینات بدنی مبتنی بر تئوری شناختی اجتماعی در توانمندسازی بیماران مبتلا به نارسایی قلبی است. این مطالعه کارآزمایی بالینی تصادفی سازی شده و با گروههای موزای و طراحی پیش آزمون - پس آزمون است. تمام بیمارانی که با تشخیص بیماری قلبی به مرکز بازتونی قلبی در مرکز تحقیقات قلب و عروق اصفهان ارجاع داده می شوند برای تشخیص نارسایی قلبی و طبقه بندی آن توسط پزشک متخصص مرکز تحقیقات بازتوانی قلب و عروق مورد ارزیابی قرار می گیرند. بیمارانی که که در طبقه 2 و 3 NYHA قرار می گیرند و کسر جهشی کمتر از 40 دارند با در نظرگرفتن بقیه معیارهای ورود و خروج با تکمیل فرم رضایت نامه اخلاقی وارد مطالعه می شوند. در ابتدا تمام پرسشنامه ها توسط بیماران تکمیل شده و آزمایشات پاراکلینکی لازم برای آنها انجام خواهد شد سپس بیماران به شکل تصادفی و به روش Permuted Random Block Number به دو گروه کنترل و مداخله تقسیم می شوند. در گروه کنترل بیماران به مدت سه بار در هفته برای 8 هفته در برنامه بازتوانی قلبی شرکت می کنند. در گروه مداخله علاوه بر مراقبتهای معمول بازتوانی، بیماران در جلسات آموزشی گروهی و چهره به چهره هفتگی شرکت می کنند. از بیماران در این گروه خواسته می شود که در برنامه پیاده روی، دویدن آهسته، دوچرخه سواری آهسته و ورزش های سبک بدون وسیله با نظر متخصص پزشکی ورزشی شرکت کنند. خانواده بیماران آموزش های لازم درباره نقش حمایتی آنان در تمرینات ورزشی بیماران داده می شود. محتوای آموزشی شامل اجزای خود مراقبتی، علائم خطر نارسایی قلبی، ریسک نارسایی قلبی، و این که بیماران کدام ورزش را باید انجام دهند و چگونه می توانند ضربان قلب خود را بگیرند خواهد بود. کلیه آموزش ها درباره تمرینات ورزشی بر اساس سازه های تئوری شناختی اجتماعی است. زمان مداخله برای هر بیمار هشت هفته هم زمان با دوره بازتوانی است. پس از مداخله پرسشنامه های نهایی توسط بیمار تکمیل می شود و ارزیابی پاراکلینیکی نیز انجام می گردد. زمان پیگیری دراین مطالعه یک ماه ، سه ماه و شش ماه بعد است.

دولتی - دانشگاه علوم پزشکی اصفهان