مقایسه درمان بیماران با زخم نافذ توراکس با و بدون تعبیه لوله توراکوستومی

1- اهداف: هدف از انجام این کارآزمایی بررسی میزان موثر بودن درمان بیماران با ترومای نافذ قفسه سینه بدون تعبیه لوله توراکوستومی می باشد. 2- طراحی: نمونه گیری در بخش اورژانس بیمارستان آغاز می شود. پس از احراز شرایط ورود به مطالعه و اخذ رضایت آگاهانه، بیماران وارد پروسه کارآزمایی می شوند. 3- نحوه انجام: بیماران با زخم نافذ توراکس با علایم حیاتی پایدار بلافاصله تحت اکسپلور زخم نافذ قرار گرفته و پس از تعیین محل زخم و اینکه آیا زخم به فضای پلور راه یافته است یا نه، در صورتیکه به فضای پلور راه پیدا کرده باشد یک سرساکشن را به طور کامل از داخل زخم به فضای پلور رد کرده و در حالت نشسته و ایستاده ساکشن کرده و سپس همانند در آوردن لوله توراکوستومی، سر ساکشن را با فشردن گاز وازلینه روی آن در می آوریم و زخم را به صورتی پانسمان می کنیم که از داخل آن هوا به داخل فضای پلور کشیده نشود. سپس جهت اطمینان از نبود پنوموتوراکس گرافی سینه ایستاده به عمل می آوریم. پس از بستري، پزشک معالج هر ساعت سمع ریه برای بیمار انجام می دهد تا در صورت کاهش صدای ریوی، گرافی سینه به عمل آورده و در صورت وجود پنوموتوراکس، لوله توراکوستومی تعبیه شود. در غیر اینصورت و در صورت عدم شواهد به نفع پنوموتوراکس و هموتوراکس، بیمار بستری بخش جراحی شده و در صورت عدم وجود مشکل خاص، پس از 48 ساعت بیمار مرخص میشود. 4- شرکت کنندگان: شرکت کنندگان از بیماران مراجعه کننده به اورژانس بیمارستان امام رضای تبریز انتخاب می شوند. شرایط ورود به مطالعه شامل بيمار با تروماي نافذ ايزوله توراكس با علايم حياتي پايدار می باشد. شرايط خروج از مطالعه: ناپايداري علايم حياتي؛ تروماي همزمان توراكس و شكم؛ تروماهاي نافذ متعدد توراكس؛ وجود انديكاسيون توراكوتومي اورژانسي 5- مداخلات: وارد کردن سر ساکشن از محل زخم نافذ در شرایط استریل و ساکشن فضای پلور 6- متغیر های پیامد اصلی: متغیر مورد بررسی، ایجاد و یا باقی ماندن پنوموتوراکس و یا هموتوراکس می باشد که با معاینه و یا گرافی قفسه سینه تایید می شود.

معاونت پژوهشی دانشگاه علوم پزشکی تبریز