مقایسه تاثیر تهویه مکانیکی با کنترل حجمی و فشاری بر متغیر های مکانیکی تنفس و تبادلات گازی در اعمال جراحی بای پس معده بیماران چاق

هدف این مطالعه، مقایسه تاثیر دو نوع ونتیلاسیون با کنترل فشار و حجم بر مکانیک تنفس، کیفیت تبادلات گازهای تنفسی و پارامترهای همودینامیک بیماران با چاقی مفرط تحت اعمال جراحی لاپاراسکوپیک می باشد. در یک مطالعه کارآزمایی بالینی یک سویه کور و تصادفی شده، 60 بیمار کاندید اعمال جراحی باریاتریک معده با روش لاپاروسکوپی با رعایت شرایط ورود ( شاخص توده بدن بیش از 35 و گروه سنی 18- 60 سال ) و خروج ( کلاس ASA بیش از III، عدم توانایی حفظ پروتکل از پیش تعیین شده برای ونتیلاسیون) انتخاب خواهند شد. پس از القا بیهوشی برای تهویه حین عمل بیماران بصورت تصادفی در یکی از گروه های تهویه حجمی (VCV) و یا فشاری (PCV) وارد می شوند. روش انجام مداخله به این شکل خواهد بود که، در گروه (VCV) حجم جاری 8-6 سی سی بازای هر کیلو گرم وزن ایده آل بدن و تعداد تنفس 12 عدد در دقیقه استفاده می شود. و در گروه (PCV) فشار دمی تهویه طوری تنظیم می شود که حجم جاری مورد نظر را تامین کند. از تنظیم تعداد تنفس برای حفظ ET-CO₂ بیماران بین 40-30 میلی متر جیوه استفاده می شود. حجم تهویه دقیقه ای و حجم جاری بازگشتي و فشارهای حداکثر و متوسط راه هوايي، متغیرهای همودینامیک، میزان اشباع خون محیطی از اکسیژن، دی اکسید کربن انتهای بازدمی، 5 دقيقه بعد از انتوباسيون، 5 دقيقه بعد از دميدن گاز و سپس هر 15 دقيقه در طول جراحي و بلافاصله بعد از تخليه گاز درون حفره پريتوئن ثبت مي شوند. آنالیز گازهای شریانی نیز دو نوبت و به فاصله 30 دقیقه در طی مدت زمان عمل اندازه گیری و ثبت می شود. سپس داده های جمع آوری شده با استفاده از روش هاي آماري مناسب ارزیابی و مورد مقایسه قرار خواهد گرفت.

دانشگاه علوم پزشکی ایران