مقایسه اثر میزوپروستول و اکسی توسین در آماده سازی دهانه رحم در القای زایمان : یک کارآزمایی بالینی تصادفی

1-اهداف : مقایسه اثر میزوپروستول و اکسی توسین در آماده سازی دهانه رحم در القای زایمان 2-طراحی : کارآزمایی بالینی ، تصادفی ، کورنشده 3- نحوه انجام : پس از توضیح در مورد روش های انجام القای زایمان و آماده سازی دهانه رحم رضایت نامه کتبی آگاهانه از بیمار و همسر وی اخذ خواهد شد. زنانی که معیارهای ورود را پر کنند، وارد طرح خواهند گردید. تعداد ضربان جنین قبل از القای زایمان اندازه گیری و ثبت خواهد گردید. زنان به صورت تصادفی در 2گروه 95 نفره اکسی توسین یا میزوپروستول دریافت خواهند کرد . به محض اینکه فرد به میزان انقباض مطلوب دست یافت، پایش ضربان قلب جنین مورد ارزیابی قرار خواهد گرفت. در موارد تاکی سیستول (6 انقباض یا بیشتر در طی 10 دقیقه) و هیپرتون/هیپرسیستول شدن رحم (انقباض رحمی با طول مدت بیش از 2 دقیقه) و در غیاب تغییر ضربان قلب جنین، درمان این مسائل به شیوه معمول صورت خواهد گرفت. در صورت سندروم هیپراستیمولاسیون یا هیپوکسی جنینی، اینداکشن قطع شده و سزارین انجام خواهد گردید. 4- شرکت کنندگان : معیارهای ورود : ا ندیکاسیون طبی برای القای زایمان; حاملگی تک قلو; سن بارداری بیش از 36 هفته; پرزانتاسیون ورتکس; ضربان طبیعی قلب جنین . معیار های خروج : دیستوشی لگنی; وزن تخمینی جنین بیش از 4000 گرم یا شواهدی از عدم تناسب سفالوپلویک; پلاسنتا پرویا یا هرگونه خونریزی غیر طبیعی واژینال; تعداد حاملگی بیش از 4; ملفورماسیون جنینی; اسکار رحمی قبلی; هر حالتی که باعث شود زایمان واژینال اندیکاسیون نداشته باشد; هرگونه کنترااندیکاسیون استفاده از میزوپروستول; پلی هیدرو آمنیوس شدید. 5- مداخلات : برای زنانی که میزوپروستول دریافت می کنند، 50 میکروگرم دارو در فورنیکس خلفی واژن قرار داده خواهد شد. دوز دارو هر 4 ساعت به میزان 25 میکروگرم تکرار می شود تا الگوی حداقل 3 انقباض در 10 دقیقه بدست آید. حداکثر دوز دارو 200 میکروگرم می باشد. اگر این الگوی انقباضی تا 4 ساعت بعد از تزریق دوز هفتم دارو ایجاد نشد، شکست القای زایمان تلقی خواهد گردید. پس از کسب الگوی انقباضی ایده آل دیگر میزوپروستول تجویز نخواهد شد. برای زنان گروه اکسی توسین mU/min 2 دارو به صورت انفوزیون داخل وریدی استفاده خواهد شد که در فواصل 30 دقیقه مقدار دارو 2 برابر می شود، تا زمانی که الگوی انقباضی مناسب به دست آید. دوز انفوزیون حداکثر تا mU/min 20 افزایش می یابد و در آن حد حفظ خواهد گردید. اگر الگوی انقباضی مطلوب تا mU 15 به دست نیامد، شکست القای زایمان تلقی خواهد گردید. حتی پس از کسب الگوی انقباضی مطلوب تجویز اکسی توسین ادامه خواهد یافت. 6- متغیرهای پیامد اصلی : اندکس بیشاپ

دانشگاه علوم پزشکی جندی شاپور اهواز، معاونت تحقیقات و فناوری