تاثیر مکمل یاری فیستین بر وضعیت تغذیه ای، فاکتورهای التهابی و اکسیداتیو و آنزیم های متالوپروتئیناز ماتریکسی در بیماران مبتلا به سرطان کولورکتال تحت شیمی درمانی در ارتباط با پلی مرفیسم ژن های TYMS و MTHFR

مطالعه ی حاضر با هدف تعیین تاثیر فیستین در وضعیت تغذیه ای، سطوح فاکتورهای التهابی و اکسیداتیو، مقادیر آنزیم های متالوپروئیناز ماتریکسی و تومورمارکرهای CEA ، CA19-9 و تیمیدین کیناز1 و نیز ارتباط آن با پلی مرفیسم ژن های TYMS و MTHFR در بیماران مبتلا به سرطان کولورکتال تحت شیمی درمانی انجام خواهد گرفت. تعداد 42 نفر از مبتلایان به سرطان کولورکتال که در مرحله بعد از عمل جراحی و در انتظار شیمی درمانی هستند، بطور تصادفی به یکی از 2 گروه دریافت کننده مکمل فیستین (A) و یا دارونما (B) تخصیص داده خواهند شد. گروه A و گروه B به ترتیب، روزانه 100 میلی گرم فیستین یا کپسول دارونما به مدت 7 هفته مصرف خواهند نمود. مداخله از 7 روز قبل از شیمی درمانی آغاز خواهد شد. قبل از مداخله مشخصات دموگرافیکی شرکت کنندگان گردآوری خواهد شد. بعلاوه تکمیل پرسشنامه های 24 ساعت یادآمد، PG-SGA و کیفیت زندگی EORTC QLQ-CR29 و تعیین BMI با روشهای معمول صورت خواهد گرفت. همچنین از بیماران قبل و بعد از مداخله در حالت ناشتا 10 سی سی خون وریدی اخذ گردیده و اندازه گیری مقادیر سرمی فاکتور التهابی اینترلوکین 8، عامل اکسیدانی MDA و ظرفیت آنتی اکسیدانی تامTAC))، آنزیم های متالوپروتئیناز ماتریکسی 7 و 9 و نیز تومور مارکرها صورت خواهدگرفت. در نهایت استخراج DNA از نمونه های خون و تعیین پلی مرفیسم ژنهای TYMS و MTHFRبا استفاده از روش PCR-RFLP در نمونه ها انجام خواهد شد.

مرکز تحقیقات تغذیه ؛دانشگاه علوم پزشکی تبریز