اثر وضعیت بدن (ایستاده، نشسته، خوابیده و چمباتمه) بر پاسخ ضربان قلب به مانور والسالوا در آزمودنی های مرد سالم

مانور والسالوا به طور طبیعی در رفتارهایی مانند سرفه کردن، بلند کردن جسم سنگین، دفع ادار و دفع مدفوع انجام می شود. علی رغم اینکه هم وضعیت بدن و هم مانور والسالوا بر فعالیت سیستم خودمختار قلب و عروق تاثیر دارند، تا کنون مطالعات کمی تاثیر وضعیت های مختلف بدن بر پاسخ ضربان قلب هنگام مانور والسالوا را مورد بررسی قرار داده اند. هدف ما در این مطالعه بررسی پاسخ ضربان قلب به مانور والسالوا در وضعیت های ایستاده، نشسته، خوابیده و چمباتمبه در افراد مذکر جوان سالم است. این مطالعه به گونه ای طراحی شد که هر آزمودنی (از 19 آزمودنی) در روز آزمایش با فاصله ده دقیقه در یکی از چهار وضعیت بالا قرار می گرفت. در هر وضعیت ضمن انجام مانور والسالوای استاندارد، لید دو نوار قلب به طور مداوم به مدت پنج دقیقه ثبت می شود. سپس شاخص های اتونومیک زمان محور و فرکانس محور نوسان ضربان قلب محاسبه می شود. معیارهای ورود در این مطالعه؛ مذکر بودن، محدوده سنی 19 تا 24 سال و معیارهای خروج بیماری مزمن (مانند دیابت شیرین، پرفشاری خون، صرع و غیره)، سیگاری بودن، مصرف مزمن درمان دارویی است. وضعیت های نشسته، ایستاده و چمباتمبه در مقایسه با وضعیت استراحتی یا درازکش مداخلات مطالعه محسوب می شوند. میانگین و انحراف معیار امواج متوالی آر.آر، پیامدهای اصلی این مطالعه هستند.

دانشگاه علوم پزشکی مازندران، معاونت تحقیقات و فناوری