نقش تیامین در مدیریت درد پس از عمل جراحی فک و صورت.

(1) اهداف: تیامین یک ویتامین محلول در آب میباشد که قبلا به عنوان ویتامین B1 و یا aneurine شناخته شده است. تیامین در اعمال گوناگون بدن مداخله می کند، از جمله سیستم عصبی و عملکرد عضلات مثل جریان الکترولیت ها در داخل و خارج از سلول های عصبی و ماهیچه ها ( از طریق کانال های یونی)؛ فرآیندهای آنزیم های متعدد (از طریق پیروفسفات تیامین کوآنزیم)؛ متابولیسم کربوهیدرات و تولید اسید هیدروکلریک ( که برای هضم مناسب لازم است) دخالت دارد. مصرف تیامین حتی در مقادیر بالا، به طور کلی ایمن و غیر سمی میباشد، تیامین در بصورت عملکرد کوآنزیمی برای کمک به تبدیل کربوهیدرات ها و چربی ها به انرژی کمک می کند. تیامین در متابولیسم کربوهیدرات، چربی، اسید آمینه ، گلوکز، و سوخت و ساز الکل نقش دارد. تیامین بعنوان یک کوفاکتور عامل پیروات دهیدروژناز برای متابولیسم هوازی ضروری می باشد، که ممکن است استخراج اکسیژن در بیماران بدحال را افزایش دهد. هدف از این مطالعه بررسی توانایی تیامین داخل وریدی در کاهش میزان درد بعد از عمل جراحی فک و صورت میباشد. (2) طراحی: این مطالعه یک کارآزمایی بالینی تصادفی دو سویه کور تاثیر داخل وریدی تیامین بر درد بعد از عمل در بیماران نیازمند به عمل جراحی فک و صورت که در بیمارستان شیراز چمران بستری شده اند. پارامترهای زیر از جمله: اطلاعات بیمار، تاریخچه پزشکی، همودینامیک قلبی - عروقی بیمار قبل و حین و بعد از عمل، طول مدت عمل ثبت خواهد شد. شدت درد با استفاده از مقیاس بصری (VAS) (یکصد میلی متر) و میزان استفاده از مواد مخدر بعد از عمل جراحی مورد استفاده شده توسط بیمار مورد بررسی قرار خواهد گرفت، پس از عمل جراحی و انتقال بیمار به اتاق ریکاوری هوشیاری کامل مریض، درد بیمار اندازه گیری خواهد شد. (3) نحوه انجام : تعداد 50 بیمار بزرگسال بین سنین 16 تا 40 سال به صورت تصادفي ساده به دو گروه مداخله و كنترل تقسيم مي گردند، گروه دريافت كننده داروی تیامین وریدی " گروه اول" و گروه دريافت كننده دارونما "گروه دوم" تخصيص يافته اند. در حاليكه پزشك متخصص بیهوشی ، دانشجوی مجری طرح ،ازمحتوي داروی وریدی بي اطلاع خواهند بود. (داروها توسط پرستارديگري تهيه و بصورت تصادفي كد دار مي شوند). پس از کسب رضایت آگاهانه از بیمار مورد تایید کمیته اخلاق دانشگاه علوم پزشکی شیراز، قبل از شروع عمل جراحی ، توسط متخصص بیهوشی مقدار 200 میلی گرم داروی وریدی تیامین با حدود 20 سی سی محلول دکستروز 5% به بیمار مورد مطالعه بصورت وریدی تزریق می شود و گروه دوم با همین روش عت قبل از عمل داروی پلاسبو (دارونمای وریدی) با حدود 20 سی سی محلول دکستروز 5% به بیماران تزریق میشود. میزان فشار خون بیمار و تعدادضربان قلب بیمار حین جراحی - نیاز بیمار به داروهای بیهوشی حین عمل - شدت درد پس از عمل جراحی و میزان نیاز به داروهای مخدر پس از عمل جراحی بلافاصله بعد از عمل در اتاق ریکاوری و تا مدت 12 ساعت پس از عمل در بخش جراحی محاسبه و ثبت خواهد شد. (4) شرکت کنندگان شامل شرایط ورود و خروج اصلی شرکت کنندگان: شرایط ورود به مطالعه: بیماران با معیار بدون داشتن بیماری سیستمیک و بدون تاریخچه مصرف دارو که تمایل به همکاری داشتند در این مطالعه وارد خواهند شد؛ شرایط خروج از مطالعه: شامل آلرژي شناخته شده به داروي مورد مطالعه، اختلال عملكرد كبدي و كليوي وعدم امضاء رضايت نامه كتبي می باشد. (5) مداخلات: به بيماران در گروه اول" يك دوز بولوس تیامین هیدروکلراید" 200 میلی گرم وريدي در مدت 15 دقيقه در محلول دکستروز 5% از طریق پمپ انفوزیون داده خواهد شد و به گروه دوم (دارونما) دوز بولوس هم حجم از" دکستروز 5% " در مدت 15 دقيقه داده مي شود. (6) متغیر های پیامد اصلی: در طي عمل جراحي ضربان قلب، فشارخون و میزان اشباع خون سرخرگی در فواصل زماني مشخص ثبت مي گردد و در پايان عمل ميزان داروي مسكن مصرفي در پرسشنامه ثبت خواهد گرديد. پس از اتمام عمل جراحي بيمار تا 4 ساعت در اتاق ريكاوري تحت نظر بوده ومیزان شدت درد (VAS) توسط شخصي كه ازگروه ها مطلع نبود به فواصل هر نيم ساعت سنجيده می شود. در بخش جراحی فک و صورت بمدت 12 ساعت، در صورت اظهار درد بيمار داروی مخدر تجويز مي شود که توسط پرستار درد ثبت خواهد شد. در پایان هرگونه عوارضی پس از عمل در پرسشنامه پرسیده خواهد شد. سطح رضایت بیمار از وضعییت بی دردی بعد از عمل را با رضایتمندی ضعیف(0)، متوسط (1)، خوب (2) و عالی (3) سنجیده و ارزیابی می گردد.

معاونت تحقیقات و فناوری دانشگاه علوم پزشکی شیراز