اثر استفاده همزمان از لیزر کم توان و پرتوان در مقایسه با لیزر پرتوان در درمان حساست های عاجی

هدف: هدف از این مطالعه مقایسه و بررسی اثر کاربرد لیزر دیود به صورت پر شدت با کاربرد آن به صورت ترکیبی کم شدت و پر شدت می باشد. طراحی : این مطالعه به صورت آزمایش کلینیکی دو سو کور طراحی گردید. نحوه انجام کار: پس از مشخص نمودن بیماران توسط پرونده های موجود و معاینه آنها کسانی که شرایط ورود به طرح را دارا بودند توضیحات کامل در خصوص درمان و همچنین برگه رضایت نامه داده شد. سپس دندان ها به صورت تصادفی به دو گروه تقسیم بندی گردید که بیمار از آن اطلاعی نداشت. یک گروه ، گروه درمانی لیزر پر شدت و گروه دیگر لیزر ترکیبی . درمان در گروه لیزر ترکیبی در سه جلسه تابش لیزر صورت گرفت با فاصله یک روز در میان ، بدین صورت که در یک جلسه لیزر پر شدت(3w)و در سه جلسه لیزر کم شدت(0.2w) مورد استفاده قرار گرفت . درمان در گروه لیزر پر شدت (3w)در یک جلسه صورت گرفت . سپس تعیین حساسیت توسط فرد دیگری که نسبت نوع درمان ناآگاه بود بوسیله محرک مکانیکی (پروب ) و محرک حرارتی(پوار هوا) در یک یونیت ثابت صورت گرفت.میزان حساسیت با توجه به مقایس VAS مورد سنجش قرار میگیرد.جلسات ارزیابی میزان حساسیت قبل از درمان ، بلافاصله پس از درمان ، یک هفته ، یک ماه و سه ماه پس از درمان صورت می گیرد. شرایط ورود: - افرادی که دچار حساسیت دندانی پایدار(حداقل 3 ماه) در حداقل 2 دندان خود باشند . - کسانی که از لحاظ سلامت عمومی در وضعیت مطلوبی باشند. - بیمارانی که از لحاظ سطح سواد و توانایی فکری قادر به همکاری درست باشند. معیارهای خروج: - وجود پوسیدگی وسیع - وجود ترمیم در ناحیه طوقی - دندان های none vital - دندان های دارای ترک - دندان های روکش شده و یا پایه بریج - کسانی که دارای بیماری های سیستمیک و یا بیماری های همراه با درد روزانه باشند. - افرادی که آرام بخش یا ضد درد مصرف می کنند. مداخلات : تابش لیزر کم شدت و پرشدت متغیرهای پیامد اصلی : کاهش ازدیاد حساسیت عاجی

معاونت پژوهشی دانشکده دندانپزشکی شهید بهشتی