تاثیر سرترالین بر کیفیت زندگی بیماران بستری مبتلا به سکته مغزی

بررسی تاثیر سرترالین در بیماران دچار سکته مغزی در کاهش میزان ناتوانی جسمی و روانی ناشی از بیماری و افزایش میزان همکاری در روند درمان و کیفیت زندگی ایشان.کارآزمایی بالینی سه سو کور تصادفی شده با کنترل دارونما .مطالعه بیماران بستری شده در بخش نورولوژی بیمارستان رازی تبریزدر سال 91-90 خواهند بود که براساس مطالعات مشابه تعداد 80 بیمار بصورت پی در پی انتخاب شده و بصورت راندوم در یکی از دو گروه قرار خواهند گرفت. بیمارانی که وارد تحقیق می گردند بیماران بستری در بخش نورولوژی بیمارستان رازی از هر دو جنس در گروه سنی 55 الی 75 سال می باشند که برای اولین بار دچار سکته مغزی شده اند می باشد. بیمارانی که دچار نارسائی قلبی، نارسائی کلیوی، نارسائی کبدی می باشند و افرادی که سوء مصرف مواد مخدر دارند از مطالعه خارج می گردند. این دو گروه از بیماران هر سه ماه یکبار بمدت 9 ماه از لحاظ وقوع سکته مجدد،میزان همکاری بیمار در روند درمان و توانبخشی و میزان ناتوانی ایجاد شده و باقیمانده بر اساس معیارهای موجود در پرسشنامه تعیین «کیفیت زندگی» و همچنین بررسی وجود افسردگی وشدت ان بر پایه پرسشنامه بک مورد مقایسه قرار خواهند گرفت.

دانشگاه علوم پزشکی تبریز