مقایسه تاثیر استفاده از اکسی توسین به دو روش مقطعی و مداوم بر روی مدت زمان لیبر و پیامد های مادری و نوزادی در زایمان طبیعی

اهداف: هدف از این مطالعه بررسی اثر قطع زودرس اکسی توسین در مقایسه با ادامه اکسی توسین در طی فاز فعال زایمان در طول مدت لیبر و خطر سزارین و پیامدهای مادری و نوزادی است تا شاید بتوان ایمنی مادر و نوزاد را در برابر اکسی توسین افزایش داده و به اهداف بیمارستانهای دوستدار مادر و کودک که همانا انجام زایمان طبیعی با حداقل مداخلات می باشد نزدیک شویم. طراحی و نحوه انجام: در یک کارآزمایی بالینی آینده نگر تصادفی سازی شده کلیه بیماران توسط بلوکهای راندوم شده به دو گروه تقسیم می شوند. در گروه اول اکسی توسین تا زمان زایمان ادامه پیدا می کند و در گروه دوم اکسی توسین در اغاز فاز فعال قطع می شود. شرکت کنندگان و شرایط ورود و خروج از مطالعه: خانم های حامله مراجعه کننده با سن حاملگی بالای 34 هفته با پرزنتاسیون ورتکس که اندیکاسیون انجام اینداکشن (شامل سن حاملگی کمتر از 42 هفته، پارگی کیسه اب –الیگوهیدرامینوس، فشار خون بالا و...) دارند انجام می شود. معیارهای ورود شامل پرزنتاسیون ورتکس وحاملگی تک قلو و تخمین وزن کمتر از 4 کیلوگرم وسن حاملگی بیشتر از 34 هفته نداشتن منعی برای زایمان طبیعی. معیارهای خروج شامل هرگونه منعی برای زایمان طبیعی و یا استفاده از اکسی توسین مانند : مال پرزنتاسیون-پلاسنتاپره ویا-سابقه سزارین قبلی-جراحی قبلی بر روی رحم -حاملگی چند قلویی – ضربان قلب نامطمئن جنین. مداخلات: به همه خانم هایی که وارد مطالعه می شوند 10 واحد اکسی توسین انفوزیون می شود. اکسی توسین با میزان 2 میلی واحد اغاز و هر 15 دقیقه به میزان 2 میلی واحد در دقیقه افزایش داده می شود تا میزان انقباضات رحمی به 5-3 انقباض در 10دقیقه یا دوز دارو به حداکثر 32 میلی واحد در دقیقه برسد. در این زمان اکسی توسین در حد ثابت حفظ می شود. پس از آغاز فاز فعال (دیلاتاسیون 4سانتی متر ) بیماران به 2 گروه تقسیم شده در گروه اول اکسی توسین تا زمان زایمان ادامه می یابد و در گروه دیگر در ابتدای فاز فعال اکسی توسین قطع می شود. متغیر های پیامد اصلی: بیماران تحت معاینه واژینال جهت بررسی سیر لیبر قرار گرفته و ضربان قلب جنین وانقباضات رحمی هر 15 دقیقه کنترل می شود. در صورتیکه در عرض 2 ساعت در گروه ب که اکسی توسین قطع می شود پیشرفتی در میزان دیلاتاسیون بوجود نیایدو در صورت بیشتر شدن فواصل انقباضات (کمتر از 3 انقباض در 10 دقیقه) مجددا اکسی توسین برای بیمار شروع می شود. همچنین در صورتیکه در گروه اول الگوی غیر اطمینان بخش ضربان قلب جنین وجود داشته باشد اکسی توسین قطع می شود. طول مدت فاز فعال -طول مدت کلی لیبر -میزان دریافت اکسی توسین -عوارض مادری از جمله هیپراستیمولاسیون رحمی (که به صورت 6 یا بیشتر انقباضات رحمی در مدت 10 دقیقه) والگوی غیر اطمینان بخش ضربان قلب جنین وخونریزی غیر طبیعی پس از زایمان ونوع زایمان (سزارین یا طبیعی) و علت ان وپیامدهای نوزادی مانند اپگار دقیقه 5 و بستری در NICU در دو گروه بررسی می شوند. تصمیم گیری جهت انجام سزارین بر اساس اندیکاسیونهای مامائی شامل افت ضربان قلب جنین -عدم پیشرفت و...در دو گروه به صورت یکسان انجام می شود.

معاونت تحقیقات و فن آوری دانشگاه علوم پزشکی سمنان