مقایسه اثرات وازوپرسين و نوراپی نفرین بر روي بيومارکرهاي آسيب عروقي در بيماران مبتلا به شوک سپتيک

این مطالعه از نوع کارآزمایی بالینی تصادفی شده می باشد که در یک جمعیت 30 نفری در بخش مراقبتهای ویژه (بیمارستان سینا) انجام خواهد شد. بیماران با سن بالاتر از 16 سال که دچار شوک سپتیک مقاوم به درمان با مایعات (که به صورت مقاومت به 500 میلی لیتر نرمال سالین و یا نیاز به وازپرسور تعریف می شود) و دارای معیارهای خروج مطالعه مانند سابقه بیماری های کرونری قلب، نارسایی قلبی کلاس 3 یا 4، هایپوناترمی شدید (سدیم کمتر از 130 میلی اکی والان در لیتر)، ایسکمی حاد مزانتر، حاملگی، عدم رضایت بیمار یا خانواده بیمار نباشند، وارد مطالعه می‌شوند. بیماران به صورت تصادفی به دو گروه تقسیم می شوند.گروه اول داروی وازوپرسین به میزان 01/0 تا 03/0 واحد در دقیقه دریافت کرده و گروه مقابل داروی نوراپی‌نفرین به میزان 5 تا 15 میکروگرم در دقیقه را دریافت می‌کنند. دوز هر دو دارو به تدریج تا رسیدن به فشار خون هدف افزایش می‌یابد. همچنین بیماران در هر دو گروه تمامی درمانهای استاندارد شوک را دریافت خواهند کرد.بیماران در هر دو گروه به مدت 48 ساعت تحت نظر خواهند بود و از هر بیمار قبل از تجویز وازوپرسور، 12، 24 و 48 ساعت بعد از تجویز آن، نمونه خون گرفته شده و جهت بررسی بیومارکرهای اینترلوکین 1، اینترلوکین 2، فاکتور نکروز تومور آلفا، آنژیوپئتین 1 و 2 ، پروتئین C فعال و پنتراکسین 3 استفاده خواهد شد.

دانشگاه علوم پزشکی تهران