بررسی مقایسه ای تزریق وریدی هیدروکورتیزون وکتامین بر کاهش لرز پس از بی حسی نخاعی در جراحی سزارین

هدف از این مطالعه مقایسه تاثیردو داروی کتامین و هیدروکورتیزون بر کاهش شیوع لرز پس از بیحسی نخاعی است. در این کارآزمایی بالینی آینده نگردوسوکور 150 خانم باردار18 تا 40 ساله با ASA کلاس 1و2 کاندید جراحی سزارین تحت بیحسی نخاعی در بیمارستان فاطمیه همدان در سال 1394-1395 پس از اخذ رضایت آگاهانه، بطور تصادفی دربلوکهای 5 تایی در سه گروه 50 نفری قرار می گیرند . بیماران با حاملگی پر خطر ،چند قلویی، سزارین اورژانس، پره اکلامپسی و اکلامپسی، بيماري هاي قلبي- عروقي، ريوي،سابقه بیماری روانی، بیماریهای تیروئید، دیابت، سابقه طولانی مدت دریافت کورتیکواستروئید ،هیپرتانسیون ،اولسر پپتیک،نیاز به تجویز فراورده های خونی ،تب بیش از 38 درجة و ممنوعیت بی حسی اسپاینال از مطالعه خارج شدند. در همه بیماران پس از انجام بیحسی نخاعی، جراحی شروع شده وپس از خروج نوزاد در گروه A 2میلیگرم هیدروکورتیزون، گروه B 0.5میلیگرم کتامین و در گروه C (گروه کنترل) 3 میلی لیتر نرمال سالین 9/0% در سرنگهای مشابه( 3 میلی لیتر)،به شکل وریدی و بعد از کلامپ بند ناف ، طی 15-10 ثانیه تجویز میشود. در همه ی بیماران فشار خون سیستولیک ، دیاستولیک ، فشار متوسط شریانی ، ضربان قلب ،درصد اشباع اکسیژن خون شریانی ،درجه حرارت و سطح آرامبخشی(sedation) بیمار قبل از شروع بی حسی و سپس هر 1 دقیقه تا 5دقیقه ، هر 5 دقیقه تا 15 دقیقه و هر 10 دقیقه تا پایان عمل بررسی و ثبت می گردد.همچنین توهم،نیستاگموس، تهوع و استفراغ ، میزان بروز وشدت لرز ، مقدار مصرف پتیدین و افدرین نیز ثبت می گردد.

معاونت پژوهشی دانشگاه علوم پزشکی همدان